Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

Zobacz imprimatur

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM I

(od 1 stycznia do 30 czerwca)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

 

 

I. Wyobraź sobie Pana Jezusa, otoczonego zewsząd wszelkiego rodzaju nieszczęśliwymi.

II. Proś o coraz większe poznanie Pana Jezusa i o coraz większą ku Niemu miłość.

 

 

I PUNKT.

Cudowne uleczenie chorej na krwotok.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Pan Jezus dnia onego, którego wskrzesił córkę Jaira, okazał swoją potęgę i dobroć trzema innymi cudami, które będą przedmiotem tego rozmyślania. Pierwszy Cud, uzdrowienie niewiasty, którą miała płynienie krwi dwanaście lat. Usłyszawszy o Panu Jezusie, mówiła sama w sobie: Bym się tylko dotknęła szaty Jego, będę zdrowa. I przystąpiwszy między rzeszą, dotknęła się szaty Jego. I natychmiast poczuła, iż była uzdrowiona od choroby (Mar. V; Mat. IX). Trzeba przyznać, iż sposób obmyślony przez ową niewiastę w celu przywrócenia sobie zdrowia nie zgadzał się wcale z ludzką mądrością. Być może, że i ona zawahała się na chwilę, zanim się Doń uciekła. Lecz użyła go przecież i to było jej szczęściem; usłuchała Głosu z Nieba.

ZASTOSOWANIE. Z rozważania tego przychodzimy do wniosku ważnego: oto że nie powinniśmy łatwo odstępować od pobożnego zamiaru, jeżeli nawał różnych myśli przedstawia go nam w świetle ujemnym. »Zdarzy ci się nieraz, mówi autor księgi Ćwiczeń (rozdz. O jałmużnie), że powziąwszy raz pobożny zamiar, będziesz ustawicznie kuszony, aby go porzucić; wydawać ci się będzie dziwacznym, przynoszącym ci ujmą podyktowanym przez próżność, albo zbyt trudnym do wykonania, niemożliwym itp. Są to widma, którymi chce cię przerazić nieprzyjaciel dobrego. Odrzuć je ze wzgardą, idź naprzód«. Stosując się zbyt trwożliwie do wymagań ludzkiej mądrości, nie wyjednasz cudu, nie dokonasz wielkich rzeczy.

UCZUCIA [**]. Proś o Łaskę kierowania się zawsze Duchem Bożym, na przekorę nawet, jeżeliby tego było potrzeba, ludzkiej mądrości.

POSTANOWIENIE [***]. Będę stałym w moich zamiarach i postanowieniach.

 

 

II. PUNKT.

Cudowne uzdrowienie dwóch ślepych.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. A gdy Jezus przechodził stamtąd (z domu Jaira), szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Synu Dawidów. A gdy przyszedł do domu, przystąpili do Niego ślepi i rzekł im Jezus: Wierzycie, iż wam to mogę uczynić? Rzekli Mu: Iście Panie. Tedy się dotknął oczu ich, mówiąc: Wedle wiary waszej niechaj się wam stanie. I otworzyły się oczy ich (Mat. IX).

ZASTOSOWANIE. Za przykładem owych ślepych: 1) korzystajmy z chwil Łaski, z chwil Bożego Miłosierdzia… Mój Boże, dlaczegóż nie czyniłem tego wierniej! Jakichże skarbów byłbym teraz właścicielem! 2) Prośmy z taką wytrwałością, jak oni, chociażby się nam zdawało, że nasze błagania nie są ani słyszane ani wysłuchane; 3) ale przede wszystkim umacniajmy w sobie przez częste aktów powtarzanie uczucia żywej wiary we Wszechmocność i Dobroć Boskiego Odkupiciela. I zdaje się, że taką wiarę stawiał Chrystus Pan jako pierwszy warunek i jako miarę Swej Szczodrobliwości: Wedle wiary waszej niechaj się wam stanie.

UCZUCIA. Proś o ducha szczerej modlitwy.

POSTANOWIENIE. Powtarzaj zawsze nabożnie modlitwę dwóch ślepych: Panie, zmiłuj się nad nami, Kyrie eleison.

 

 

III. PUNKT.

Cudowne uleczenie niemego opętańca.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Zaledwie Chrystus Pan uleczył dwóch ślepych, oto przywiedli Mu człowieka niemego, diabelstwo mającego (Mat. IX). Człowiek ten cierpiał podwójnie, i tym bardziej był godny litości, iż nie mógł użalić się przed Panem Jezusem z nieszczęścia swojego i tym sposobem wzbudzić Jego Litość, gdyż szatan uczynił go niemym. Szczęściem kilku miłosiernych ludzi przemówiło za nim i Serce Zbawiciela zostało przejęte współczuciem. Pan Jezus wygnał czarta i przemówił niemy.

ZASTOSOWANIE. Ubolewamy nad nieszczęśliwym stanem tych, których szatan zaniemia przy kratkach konfesjonału, zaniemia przy modlitwie, zaniemia, gdy obowiązek lub chrześcijańska miłość nakazuje mówić. Czy nie masz sobie czego do zarzucenia pod tym względem? Z drugiej strony strzeżmy się bardzo nieczułości lub obojętności na niedolę bliźniego; wspierajmy go, o ile tylko możemy, naśladujmy uprzedzające Miłosierdzie Pana Jezusowe, zwłaszcza względem tych, którzy mają prawo do naszego współczucia, lecz którzy dla zbytniej skromności, czy dla jakich innych pobudek ociągają się z prośbą o pomoc.

ROZMOWA DUSZY [****] z Apostołami Świętym Piotrem i Świętym Pawłem, których uroczystość obchodzimy w ostatnich dniach tego miesiąca, prośmy ich usilnie, aby nam wyjednali Łaskę stania się, za ich przykładem, wiernymi i doskonałymi naśladowcami Pana naszego Jezusa Chrystusa, pomnąc na słowa jednego z nich: Proszę was tedy, bądźcie naśladowcami, jakom i ja Chrystusa (I. Kor. IV).

 

 

 

Zachęcamy do uczczenia:

  1. Najświętszego Serca Pana Jezusa w miesiącu czerwcu ku czci Jego poświęconym: Nabożeństwo czerwcowe – dzień 30
  2. Świętego Patrona dnia dzisiejszego w wspomnienie Św. Pawła Apostoła: Nabożeństwo ku czci Św. Pawła Apostoła.
  3. w oktawie Świętych Apostołów Piotra i Pawła: Nabożeństwo na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła z oktawą.

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *
Regulamin *