Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

SROGA BOLEŚĆ.

 

 

Nieoczekiwany pokłon Mędrców był dla Maryi i Józefa wielkim wydarzeniem. Było to jeszcze bardziej olśniewające objawienie się Bóstwa w Dzieciątku niż objawienie jakie otrzymali pasterze, Symeon i Anna. Była to rzeczywiście Epiphanta Domini w całej Swej Bosko-ludzkiej wspaniałości. Radość tę zaćmił wkrótce nowy ból. W najbliższym sąsiedztwie czyhał jeden z możnych tego świata ze zbrodniczym planem. Pan Bóg Sam udaremnił ten plan, ale z Jego Woli miało się to stać przez ucieczkę Świętej Rodziny.

 

1. Ucieczka.

 

Ewangelista opowiada: „Gdy się oni oddalili, oto Anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi, mówiąc: Wstań, a weźmij Dziecię i Matkę Jego i uchodź do Egiptu! A pozostań tam aż ci oznajmię, albowiem Herod szukać będzie Dziecięcia, aby Je zgładzić” (Mat. 2, 13). Jak twardo i bezlitośnie brzmi ten rozkaz. „Wstań!” Natychmiast, jeszcze tej nocy, nie czekając rana ma Józef wykonać polecenie. „Weźmij Dziecię i Matkę Jego!” Józef podjąłby z ochotą najcięższe trudy, byleby tylko oszczędzić ich maleńkiemu Dzieciątku i Jego młodziutkiej Matce. „Uchodź!” Wyraz budzący przerażenie. Iluż ludzi w naszych czasach zaznało grozy ucieczki. Porzucić i pozostawić wszystko, i wyruszać bez zwłoki przed siebie. „Do Egiptu”. Do odległej pogańskiej krainy, do której trzeba w ciągu pięciu czy sześciu dni wędrować przez pustynię. „Pozostań tam, aż ci oznajmię!” A więc nie wiadomo jak długo. Może przez całe lata lub dziesiątki lat? „Herod szukać będzie Dzieciątka, aby Je zgładzić”. Marya i Józef nasłuchali się dosyć o krwawych czynach tego okrutnika. Teraz jego zbrodnicze plany godzą w Ich Rodzinę.

Po ludzku biorąc, wnieść można wiele zastrzeżeń przeciw temu poleceniu. Czy Syn Boży nie mógł w inny sposób zabezpieczyć się przed tym nędznym, podłym człowiekiem? Czy musiał potajemnie uciekać do obcego kraju? Gdzie Jego Boska Moc i Mądrość? Jak się zachowują Marya i Józef? Ewangelista mówi dalej: „A on powstał, wziął Dziecię i Matkę Jego w nocy i uszedł do Egiptu” (Mat. 2, 14). Słowo w słowo tak, jak brzmiał rozkaz. Bez wahania. Bez sprzeciwu. Bez szemrania i skargi. Józef i Marya mogli w pierwszej chwili czuć się przerażeni, ale natychmiast powrócił im spokój i opanowanie. Żadnego ociągania się, zwlekania, żadnego „gdyby” czy „ale”, żadnej trwogi czy lęku. To się nazywa posłuszeństwo natychmiastowe, pełne prostoty, z dziecięcym, ufnym zdaniem się na Opatrzność. Szybko przygotowali się do drogi i złożyli na osiołka cały swój dobytek. Wychodzą ze swego skromnego domostwa w ciemną noc. Jakże musieli nasłuchiwać każdego szmeru. Czy siepacze wyruszyli już w pogoń? Tylko Dzieciątko śpi spokojnie przy Sercu Matczynym, które mocno bije. Najpierw dzika górska ścieżka prowadzi ku nadbrzeżnej równinie, ginąc następnie bez śladu w żółtym piasku pustyni. Odchodzą coraz dalej od ziemi ojczystej, zbliżają się do obcego kraju. Trzysta kilometrów mają do granicy zamieszkałej części Egiptu. Co za wspaniały przykład dziecięcego zdania się na Wolę Bożą, choćby wymagała najtrudniejszych rzeczy i chociażby cele Jej były nam nieznane.

— Zastosowanie. Jak my się zachowujemy wobec Woli Bożej? Czy nie chcemy czasem lepiej od Pana Boga wiedzieć? Czy nie usiłujemy odgrywać roli „zwrotniczych Opatrzności Bożej?” Nie jest trudno poddać się wymogom posłuszeństwa lub Zrządzeniom Bożym, których znaczenie jest dla nas jasne. Idzie się wtedy raczej za własnym przekonaniem. Trudniej skłonić się pokornie, gdy mrok tajemnicy spowija wszystko. Właśnie wtedy zaczyna się prawdziwe posłuszeństwo „z zamkniętymi oczyma”.

— Postanowienie. Dziecięce, ufne poddanie się bez zwłoki i sprzeciwu wszelkim wymogom posłuszeństwa.

 

2. Przyczyny ucieczki.

 

Według Ewangelii Świętej ucieczka do Egiptu musiała nastąpić, „aby się spełniło, co powiedziano jest od Pana przez Proroka mówiącego: Z Egiptu wezwałem Syna Mego” (Mat. 2, 15; Ks. Ozeasza 11, 1). Wprawdzie słowa te odnosiły się najpierw do narodu izraelskiego, Ewangelista jednak przytaczając je, stwierdza, że całe dzieje narodu wybranego miały charakter symboliczny. Chrystus Pan miał tak jak Izrael spędzić Swe Dzieciństwo w Egipcie. Ojcowie Święci sądzą, że rozkwit życia chrześcijańskiego we współczesnym im Egipcie był nagrodą za gościnę udzieloną Chrystusowi Panu.

Opatrzność miała z pewnością głębsze Zamiary, Mądre i pełne Miłości, a słabość przejawiająca się w Jej Zarządzeniach była tylko pozorna. Użycie Boskiej Wszechmocy w stosunku do Heroda wzmogłoby tylko ziemskie i narodowe tęsknoty ludu wybranego. Zbawiciel miał iść drogą pokory, chciał posługiwać się ludzkimi środkami, by wyjść z ręki prześladowcy. Oto Boży Sposób postępowania. Pan Bóg działa zazwyczaj w sposób prosty, nie zwracający uwagi, a przecież osiąga zawsze cel, jaki sobie zamierzył.

Ta pokorna ucieczka ma być po wszystkie czasy wzorem i pociechą dla wszystkich uczniów Pana Chrystusowych. Jak wielu ich w różnych czasach szło na wygnanie śladem uciekającego Mistrza. Jakże często spełniało się i później to, co zapowiedział Anioł Józefowi: „Pomarli ci, co na Życie Dziecięcia czyhali” (Mat. 2, 20). Dobrze więc uczynili Józef i Marya, że w milczeniu skłonili się przed Wolą Bożą i zdali się z ufnością na Opatrzność Bożą.

— Zastosowanie. Najtrudniej poddać się poleceniu, które wydaje się nieroztropne, zdać się na pozorną słabość Pana Boga. To jest dopiero posłuszeństwo doskonałe. To się nazywa „przeciw nadziei uwierzyć w nadzieję” (Rzym. 4, 18). Uczmy się od Józefa i Maryi poddawać się Woli Bożej bez wahania, bez sprzeciwu, z ufnością dziecka. Uczmy się w ten sposób podstaw życia chrześcijańskiego. Nie będziemy tego nigdy żałowali. Pan Bóg nie zawiedzie.

— Postanowienie. Dziecięce, ufne poddanie się wszelkim Zrządzeniom Bożym.

 

 

Modlitwa.

O Boże, jak często przeciwstawiam się bez uszanowania ufności Twojej Najświętszej Woli, Która mi się objawia we Wskazaniach Twego namiestnika, w Twoich Zrządzeniach. Przebacz mi! Dopomóż mi, bym za przykładem Św. Franciszka „całkowicie złożył swą wolę w ręce mych przełożonych i nie umiał nic przeciw ich woli przedsięwziąć” (Testament). Dopomóż mi zdać się całkowicie, z dziecięcą ufnością na Twoją Świętą Opatrzność! Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na Święto Najświętszej Rodziny.
  3. Nauki katolickie o szczęściu domowym i katolickim wychowaniu w rodzinie.
  4. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  5. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  6. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 14.
  7. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 7.
  8. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  9. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.
  10. uczczenia Świętej Tajemnicy dnia dzisiejszego, Najświętszej Rodziny: Nabożeństwo do Świętej Rodziny.
  11. modlitwy w rodzinie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024