9 LUTY

ŚW. APOLONIA, PANNA I MĘCZENNICZKA.

 

 

Źródło: Żywoty Świętych z dodatkiem rozmyślań, modłów i rycin napisał Ks. Julian Antoni Łukaszkiewicz, Honorowy Kap. Bazyliki Lor., 1931r.

 

 

Św. ApoloniaZa czasów cesarza Decjusza r. 249, pogański prorok począł burzyć ludność Aleksandrii, w Egipcie, namawiając ją, aby dla przypodobania się bogom bili i mordowali Chrześcijan. Majętność ich i dobytek wolno zagrabić, a im więcej poleje się krwi chrześcijańskiej, tym większą będzie radość bogów, i tym silniej ugruntuje się religia pogańska. — Nauki takie chętnych znalazły słuchaczy. Zmówiwszy się niespodziewanie uderzyli poganie na domy chrześcijańskie, grabili rzeczy kosztowne, a co lichsze niszczyli i palili. Wlekli potem Chrześcijan do świątyń pogańskich, a gdy tu ofiarować bogom nie chcieli, wyprowadzali za miasto, i palili na stosach. Wielu uciekło na pustynię, woląc widzieć raczej zniszczenie domów swoich, niż zaprzeć się Chrystusa Pana. — A żyła w Aleksandrii niewiasta podeszła w leciech, imieniem Apolonia. W młodych już latach zrobiła ślub czystości, aby tym łatwiej na drodze doskonałości postępować mogła. Umartwiała się postami, modliła się często, i posługiwała chorym i cierpiącym. — Pochwyciła ją rozbestwiona tłuszcza i zawlekła przed kamienne bałwany, nakazując składać im ofiary, a lżyć Chrystusa Pana. Nie chciała uczynić tego święta dziewica, więc poczęto ją bić pięściami tak silnie po twarzy, że połamali jej szczęki i powybijali wszystkie zęby. Ale to cierpienie okrutne nie zdołało złamać jej stałości. Nie dała się skłonić do złożenia ofiary bożkom. — Wyprowadzono ją za miasto i rozniecono stos ogromny. „Wyprzyj się Chrystusa, gdyż w przeciwnym razie zginiesz” — wołał tłum rozjuszony. „Tego nigdy nie uczynię” — odrzekła święta dziewica. „Choćbyście nie wiem jak okrutną śmierć wymyślili dla mnie, Chrystusowi wierną pozostanę”. — „Namyśl się jeszcze, bo stos goreje”, upominali oprawcy. — „Rozwiążcie mi ręce”, rzekła. Rozwiązano jej ręce w nadziei, że zapewne rozmyśliła się, i chce bożkom ofiarować. Podano jej kadzidło. Lecz Św. Apolonia zamiast ofiarę bałwanom złożyć, rzuciła się na stos płonący, i uczyniła ze siebie ofiarę prawdziwemu Panu Bogu. Zdumieli się poganie tej mocy u słabej dziewicy, że wolała dobrowolnie raczej śmierć okrutną niż ofiarować bałwanom. Wielu się wówczas nawróciło. Św. Apolonia jest patronką od bólu zębów.

 

 

Punkty do rozmyślania.

Niektórzy dziś mówią, że niepotrzebną jest nam wiara, którą podziwiamy u Męczenników, bo nauka i wiedza tak postąpiły wysoko, że wystarczą człowiekowi.

Błędne to mniemanie. Człowiekowi potrzebną jest i wiara i wiedza. Wiara dla kierowania duszą, wiedza dla ujarzmienia materialnego świata.

Rozbratu więc między wiarą i wiedzą nie ma. Lecz wiedza powinna służyć skutecznie Wierze, aby uczynić ją silniejszą i gorętszą dla szczęścia duszy. — Pamiętaj o tym, gdy ci niedowarzone głowy prawić będą o zbyteczności wiary.

 

 

Modlitwa.

Św. Apolonio, któraś z miłości dla prawdziwego Boga zniosła mężnie okrutne zębów wybicie, uproś nam u Pana Zastępów, abyśmy od bólu zębów i głowy wolnymi byli, a potem życiu ziemskim wiecznej radości w Niebie zażywali. Amen.

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *
Regulamin *