4 Października.

Św. Franciszek z Asyżu.

 

 

 

 

Źródło: Żywoty Świętych z dodatkiem rozmyślań, modłów i rycin napisał Ks. Julian Antoni Łukaszkiewicz, Honorowy Kap. Bazyliki Lor., 1931r.

 

 

Św. Franciszek z AsyżuZałożycielem i Patryarchą franciszkańskiego, Zakonu Braci Mniejszych, Kapucynów, Klarysek i Tercjarzy jest Św. Franciszek urodzony w Asyżu, we Włoszech 1182 r. Ojciec jego bogatym był kupcem, i do tego stanu sposobił swego syna. Podczas ciężkiej choroby zrozumiał Franciszek, że szczęście człowieka nie polega w dostatkach i używaniu, ale w przestawaniu na małym. Bogate ubranie jakie mu ojciec po chorobie kupił, darował ubogiemu, a sam jego przyodział łachmany. Miał widzenie, aby naprawiał Kościół Boży. Zrozumiał ten nakaz dosłownie. Walił się w Asyżu kościołek Św. Damiana, więc jakie znalazł w domu pieniądze obrócił na jego restaurację. – Rozgniewany ojciec obił go, i zaprowadził do biskupa, aby jako rozrzutnik wyrzekł się prawa do spadku. Uczynił to Św. Franciszek i rzekł, gdy ty nie chcesz być moim ojcem, mam teraz Ojca w Niebiesiech. Za miastem walił się kościołek Najświętszej Panny Maryi Anielskiej (Porcjunkula). Ze składek naprawił go Św. Franciszek, osiadł przy nim i pokutne wiódł życie. Zebrało się wielu towarzyszy, którzy pod kierunkiem Św. Franciszka ubogie i umartwione postanowili prowadzić życie. Napisał dla nich Regułę, którą wahał się potwierdzić Papież Innocenty III. Gdy jednak widział we śnie pochyloną bazylikę laterańską, którą podpierał Św. Franciszek, zatwierdził Regułę 1209 r. a Franciszkowi udzielił święceń diakonatu, Nowy Zakon rozszerzał się szybko, gdyż był potrzebą czasu. Świat tonął w zbytkach, rozkoszy, używaniu i grzechach. Zakonnicy Św. Franciszka udowadniali ludziom, że można żyć ubogo, i w przestawaniu na małym znaleźć zadowolenie, szczęście i zbawienie. Dla niewiast założył Franciszek drugi Zakon, Klaryskami zwany; wreszcie dla ludzi żyjących na świecie tak zwany „trzeci Zakon”. Zakony swe oddał pod Opiekę Najświętszej Panny Maryi, przez Której  Przyczynę uzyskał wielki odpust, zwany „Porcjunkulą”. Dwa lata przed śmiercią udał się na pustynię w Alwerni. Gdy tam zatopiony był w rozmyślaniu Męki Pańskiej otrzymał Znaki Pięciu Ran Chrystusowych. Zmarł 4 października 1226 r., i kazał się pochować na „pagórku piekielnym”, na którym tracono zbrodniarzy. W dwa lata później został policzonym w poczet Świętych, a pagórek piekielny otrzymał nazwę „rajskiego”, gdyż zbudowano na nim potrójny kościół, który jest największą chlubą Asyżu. Św. Franciszek otrzymał przydomek „Seraficzny”.

 

 

Nauki Św. Franciszka.

Bądź dla bliźniego wyrozumiałym i cierpliwym, tak jak pragniesz tego dla siebie.

Ciało nasze jest osłem, które trzeba podłym obrokiem karmić, pracą cielesną trudzić, i biczem często smagać.

Kto nie pracuje, ten jest trutniem, który zjada cudzą pracę. Milczenie jest doskonałym strażnikiem, który cię strzeże od upadku.

 

 

Modlitwa.

Wspomóż nas, Panie, a wejrzawszy na seraficzną miłość Św. Franciszka, któregoś pięciu ranami naznaczył, udziel nam tej Łaski, abyśmy na ziemi ubóstwo jego naśladując, szczęścia prawdziwego tu doznali i w przyszłości jego społecznością cieszyć się mogli. Przez Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023