Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

W dniu dzisiejszym tj. 7 grudnia obowiązuje POST ŚCISŁY! (KPK z 1917 roku, kan. 1252 § 2).

W dniu jutrzejszym tj. 8 grudnia przypada święto nakazane, które znosi post jakościowy! (KPK z 1917 roku, kan. 1247 § 1; kan. 1252 § 4).

 

 

 

Rozmyślanie.

ŚWIĘTOŚĆ I WOLA BOŻA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — Stawię się w Obecności Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie i będę Go prosił, aby duszę moją przeniknęły Jego Słowa: „Kto czyni Wolę Ojca Mego, ten wejdzie do Królestwa Niebieskiego” (Mt 7, 21).

Rozważanie.

1. Drogę, która wiedzie do Świętości a więc do Pana Boga, może wytyczyć tylko Sam Pan Bóg, Jego Wola. Pan Jezus wyraźnie to powiedział: „Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie! wejdzie do Królestwa Niebieskiego, ale który czyni Wolę Ojca Mego, Który jest w Niebie, ten wejdzie do Królestwa Niebieskiego” (Mt 7, 21). By pokazać, że te dusze są ściślej z Nim zjednoczone i bardziej umiłowane, które właśnie spełniają Wolę Bożą, nie zawahał się powiedzieć: „Ktokolwiek by czynił Wolę Ojca Mego, Który jest w Niebie, ten bratem Moim i siostrą i matką jest” (Mt. 12, 50).

Święci szukali natchnienia w Szkole Pana Jezusa. Święta Teresa od Jezusa, choć doświadczyła najwznioślejszych Łask mistycznych, nie waha się powiedzieć: „Rzecz widoczna, że najwyższa doskonałość nie polega na pociechach wewnętrznych, ani na tym, by kto miewał wielkie zachwycenia, widzenia i ducha proroctwa, tylko na tym: by wola nasza była doskonale zgodna z Wolą Pana Boga, abyśmy chcieli — i to całym sercem — tego, czego Pan Bóg chce, przyjmując równie ochotnie rzeczy gorzkie, jak i rzeczy przyjemne” (Fd. 5, 10).

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus podobnie mówi: „Doskonałość na tym polega: spełnić Wolę Pana Boga.., być tym, czym On chce, abyśmy byli. Prawdziwa Miłość Boża polega na doskonałym przylgnięciu do Jego Świętej Woli, na spełnianiu w życiu tylko tego, co Pan Bóg żąda od każdego z nas, do tego stopnia, aby się stać, jeżeli można się tak wyrazić, żywą Wolą Pana Boga”.

W takim świetle oglądana Świętość jest dostępna dla każdej duszy dobrej woli. Nie ulega wątpliwości, że i dusza, która prowadzi życie pokorne i ukryte, może przylgnąć do Woli Bożej podobnie, a może nawet i bardziej niż jaki „wielki” Święty, który otrzymał od Pana Boga szczególniejszą misję do spełnienia w świecie i obdarzony został Łaskami mistycznymi. Im więcej dusze spełniają Wolę Bożą i rozkoszują się nią, tym są doskonalsze.

2. By osiągnąć Świętość, trzeba, aby zgodność nasza z Wolą Bożą była zupełna, aby w duszy nie było nic przeciwnego Woli Bożej i aby Wola Boża była jedynym motywem działania. „Stan zjednoczenia z Panem Bogiem polega na tak całkowitej przemianie duszy w Wolę Bożą, by w niej nie było nic przeciwnego Woli Bożej, ale żeby we wszystkim i zupełnie jej poruszenia były tylko Wolą Bożą” (J. K.: Dr. I, 11, 2).

Pobudką wszystkich naszych czynności jest zawsze miłość. Raz będzie to miłość siebie samego, to znowu miłość stworzeń albo miłość Pana Boga. Dopóki dusza ma coś w sobie przeciwnego Woli Bożej, czyli nieuporządkowane przywiązanie do swego „ja” albo do stworzeń, tak długo działać będzie nie pod wpływem miłości Pana Boga, ale z pobudki własnego zadowolenia, czy nieuporządkowanej miłości do stworzeń. I wówczas nie postępuje według Woli Bożej. Nie tylko grzech, ale nawet najmniejsza niedoskonałość czy dobrowolne przywiązanie sprzeciwie się Woli Bożej i przeszkadza duszy kierować się jedynie Wolą Bożą.

Lecz gdy dusza pozbędzie się wszystkich przywiązań i wyzwoli się z miłości własnej i z miłości do stworzeń, lgnie tylko do Pana Boga, działa jedynie według Woli Bożej i żyje z chwili na chwilę według Upodobania Bożego. Taka dusza przekształciła swą wolę, zatraciła ją w Woli Bożej i żyje już teraz doskonale zjednoczona z Samym Panem Bogiem. Oto istota i szczyt Świętości.

Rozmowa.

O Boże mój, Ty dajesz mi zrozumieć, że Twoja Święta Wola to jedyna konieczna rzecz, że to mój jedyny i największy skarb. Bo czyż może być w życiu coś piękniejszego i pewniejszego, doskonalszego i świętszego jak pełnić Wolę Bożą? Dałeś mi wolną wolę, a czy mogę jej lepiej użyć, jak zaprawiając ją do pełnienia Twej Boskiej Woli? Choćbym dokonał największych, najpiękniejszych dzieł, jeśli one nie będą całkowicie zgodne z Twą Świętą Wolą, pozostaną bez żadnej wartości na wieczność, pójdą na marne. Tymczasem najmniejsze nawet czynności spełnione według Twej Woli mają wartość nieprzemijającą. Znam swoją nędzę, o Boże, znam słabość mojej woli, która zwraca się raz ku temu dobru raz ku innemu, a za dobro uważa to, co w istocie jest niedoskonałością, błędem, Wola Jest Najświętsza, chce tylko Prawdy, Najwyższego Dobra, a więc chce tylko mego dobra, niego zbawienia i uświęcenia. Nic więc dla mnie bardziej pożytecznego, jak oddać, mój Boże, wolę moją Twojej Woli.

„Teraz więc z wolnej i nie przymuszonej woli oddaję Ci wolę moją… Niech się spełni we mnie, Panie, Wola Twoja w czym i jak chcesz, wedle Boskiego Upodobania Twego! Chcesz mi zesłać cierpienia? — Daj mi siły do ich zniesienia i niech one przyjdą; przeznaczasz mi prześladowania, choroby, zniewagi, nędzę i głód? — Oto mnie masz, Ojcze mój” (T. J.: Dr. d. 32, 4 i 10).

Tyle razy ofiarowałem Ci moją wolę, przyrzekając nie chcieć niczego innego, prócz Twej Boskiej Woli. Ale niestety, tyle razy odbierałem swoją ofiarę; w moich czynnościach, w obowiązkach, w pracy apostolskiej, zamiast. kierować się jedynie Twoją Wolą, powodowałem się mniej lub więcej moją miłością własna, własnym zadowoleniem… O jakże przywiązany jeszcze jestem do swego sposobu widzenia, do swych skłonności… Ileż jest jeszcze we mnie rzeczy, które sprzeciwiają się Twej Woli. Daj mi światło, bym je mógł poznać i siłą, bym się mógł od nich uwolnić! Wyznaję, że ilekroć spełniam swoją nędzną wolę, oddalając się choćby trochę od Twojej Woli, odczuwam wyrzuty, czuję, że tracę pokój duszy. Tylko bowiem w Twojej Woli leży moje dobro, mój pokój, zbawienie i uświęcenie moje.

O Panie, wysłuchaj mojej pokornej prośby. Na nowo ofiaruję Ci moją wolę, weź ją i trzymaj na uwięzi, abym już nigdy nie mógł wycofać tej mojej ofiary.

Jak Święta Teresa od Dzieciątka Jezus wyznaję Ci: „Nie chcę być Świętą połowicznie, nie lękam się cierpieć dla Ciebie, lękam się tylko własnej mej woli, weź ją, Panie, bo wybieram wszystko, co Ty chcesz” (Dz. 1).  Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie. Okres Bożego Narodzenia – Adwent.
  2. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  3. uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023