Przewodnik prawdziwej pobożności

 

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

 

Zobacz imprimatur

czyli

 

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

 

 

TOM II

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: ,,Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. “Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

 

 

I.  Patrz w duchu na młodego Tobiasza, idącego w towarzystwie Rafała Anioła.

II. Proś o Łaskę, abyś rozbudził w sercu swoim prawdziwe i stateczne do Anioła Stróża nabożeństwo.

 

 

I. Punkt.

Jaką jest godność naszego Anioła Stróża.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. Jednym z największych Dobro­dziejstw, jakimi nas Pan Bóg obdarzył w tym życiu, jest bez wątpienia to, że nam pozwolił obcować ze Świętymi Aniołami, przydając każdemu z nas jednego z tych Błogosławionych Duchów za opiekuna i pośrednika. Aniołom Swoim przykazał o tobie, mówi Psalmista, aby cię strzegli w drogach twoich (Ps. 91/90/, w. 11). A któż to są ci Aniołowie Święci? Duchy najczystsze, stwo­rzone na wyobrażenie Boże, obdarzone rozumem, pięknością, potęgą przechodzącą wszelkie pojęcie ludzkie. To są książęta i najpierwsi dygnitarze Królestwa, wobec Boga-Króla i Dworu Jego. A więc ten Anioł Stróż, który ciągle jest przy mnie — i we dnie, i w nocy, ten Anioł jest książęciem Dworu Niebieskiego, przechodzącym nieskończenie potęgą i godnością wszystkich mocarzy tego świata!

ZASTOSOWANIE. Wierzę w to wszystko, a je­dnak wcale na to nie pamiętam. Gdy sam jestem, tak postępuję, jakby nikt na mnie nie patrzył, jakbym nie miał żadnego świadka pracy, trudów i uczynków moich. Gdyby wiara moja była żywsza, jakąż bym znalazł pociechę w obcowaniu i w rozmowach z tym najlepszym, niezrównanym przyjacielem — zwierzając mu wszystkie troski i niepokoje, prosząc o radę w wątpliwościach, o siłę, o obronę w cierpieniach i w pokusach. Czytamy w żywotach wielu Świętych, iż wiara żywa, połączona z wielkim nabożeństwem do Anioła Stróża, wyjednała im Łaskę widzenia go i rozmawiania z nim często. Szczególniejszą o tym wzmiankę znajdujemy w żywocie Św. Kamila z Lelis, Św. Franciszka i Św. Róży Limańskiej.

UCZUCIA [**]. Dziękuj Panu Bogu, że ci dał Anioła za Stróża. Proś twego dobrego Anioła Stróża o prze­baczenie, żeś tak mało o nim pamiętał, żeś tak mało miał uszanowania dla Jego obecności.

POSTANOWIENIE [***]. Wzywajmy i radźmy się na­szego Anioła Stróża. Rozszerzajmy nabożeństwo do Świętych Aniołów.

 

 

II. Punkt.

Jakie usługi oddaje nam Anioł Stróż?

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Aniołom Swoim przykazał o to­bie, aby cię strzegli w drogach twoich (Ps. 91/90/, 11).

Na mocy tego przykazania nasz Stróż Anioł:

  • 1) czuwa troskliwie nad ciałem, zdrowiem i życiem naszym, narażonym na tyle niebezpieczeństw;
  • 2) czuwa z większą jeszcze troskliwo­ścią nad duszą nieśmiertelną, nad sprawą zba­wienia naszego; oświeca nas, podaje święte myśli i natchnienia, odkrywa nam zasadzki nieprzyja­ciela naszego; broni nas i dodaje odwagi w walce z pokusami; karci zboczenia nasze, budząc w sercu zbawienne wyrzuty i głosem wewnętrz­nych natchnień wiedzie na drogę obowiązku;
  • 3) czyni dla nas to, co Archanioł Rafał uczynił dla młodego Tobiasza; służy nam za przewo­dnika w trudnej pielgrzymce ziemskiej;
  • 4) broni nas osobliwie w godzinę śmierci.

ZASTOSOWANIE. Chcesz-li się podobać twemu dobremu Aniołowi? Naśladuj, o ile możesz:

  • 1) jego świętą obojętność, z jaką zawsze gotów spełnić wszystkie Rozkazy Boże;
  • 2) jego skupienie i czy­stość pośród wrzawy i zepsucia świata;
  • 3) jego pokój niewzruszony, chociaż w spełnieniu obowią­zków swoich doznaje tak częstych niepowodzeń.

UCZUCIA. Proś ustawicznie Pana Boga o Łaskę, abyś doszedł, o ile to możliwe, do tej doskonałości, jaką podziwiasz w twoim Świętym Aniele Stróżu.

POSTANOWIENIE. W tym celu powtarzaj często to pobożne westchnienie: Aniele Boży, który Stró­żem jesteś moim, mnie Tobie z Dobroci Boskiej poleconego, oświecaj, strzeż, rządź i sprawuj.
(Za każde pobożne odmówienie tej modlitewki, Papież Pius VI i Pius VII nadał 100 dni odpustu).

 

 

III. Punkt.

Jakie są obowiązki nasze względem Anioła Stróża.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. Św. Bernard wymienia trzy naj­główniejsze:

  • uszanowanie,
  • miłość,
  • ufność.

Usza­nowanie dla jego obecności.

Miłość połączona z wdzięcznością za jego troskliwą nad nami opiekę, za usługi, które nam oddaje.

Nareszcie ufność w jego potężną obronę.

Te obowiązki są nieodzowne. A jednak mało kto o nich myśli, na­wet w dniu tej uroczystości, ustanowionej przez Kościół ku czci Świętych Aniołów Stróżów.

ZASTOSOWANIE. Ty zaś z podwójną gorliwo­ścią staraj się okazać twemu Aniołowi:

  • 1) usza­nowanie, zachowując się zawsze, a osobliwie gdy sam jesteś, jakby w obecności jakiejś znakomitej osoby. Powinna cię zachęcić do tego ta jedna myśl: mój Anioł Stróż świadczy w Dzień Sądu przeciw mnie lub za mną, com w tej chwili czy­nił;
  • 2) miłość i wdzięczność, okazując wielkie posłuszeństwo na głos natchnień jego i dziękując mu codziennie, każdego wieczora za to, co dla ciebie uczynił;
  • 3) ufność, wzywając jego pomocy i rady w niebezpieczeństwach i w wątpliwościach z tym silnym przekonaniem, że prośby twoje nie mogą być niewysłuchane.

ROZMOWA DUSZY [****] ze Św. Aniołem Stróżem naszym.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego ku czci Jej poświęconym: Miesiąc październik poświęcony ku czci Różańca Świętego – dzień 2
  2. Nauka katolicka na Święto Świętych Aniołów Stróżów.
  3. uczczenia Świętych Aniołów Stróżów: Nabożeństwo do Świętego Anioła Stróża.

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.
Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023