Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

UWAGA!

 

 Jutro tj. w sobotę 27 maja w Wigilię Zesłania Ducha Świętego, zgodnie z kan. 1252 § 2, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku jako nadal obowiązującym, obowiązuje POST ŚCISŁY.

 

 

 

Rozmyślanie.

DAR POBOŻNOŚCI.

 

 

Dar pobożności jest dopełnieniem należytej postawy duszy wobec Pana Boga, dlatego wraz z Darem bojaźni Bożej stanowi podstawę naszego życia religijnego i moralnego.

 

1. Co to jest dar pobożności?

 

Pan Bóg jest Tajemnicą, Która Swym Nieskończonym Majestatem i Świętością budzi grozę i rzuca na kolana (mysterium tremendum). Dlatego nasza postawa religijna ma być przede wszystkim postawą świętej bojaźni. Ale jednocześnie Pan Bóg jest Tajemnicą Nieskończonej Miłości i Łaskawości, pociągającą człowieka i zachęcającą, aby ufnie wyciągnąć ku Niej Dłonie (mysterium fascinosum). Dlatego w postawie wobec Pana Boga musi być oprócz świętej bojaźni także święta miłość. Dopiero bojaźń stopiona z miłością stwarza odpowiednią postawę wobec Pana Boga. Dokonuje tego Dar pobożności. Zakłada on i zawiera bojaźń Bożą, wieńcząc ją Miłością Bożą. To nasza odpowiedź Bogu-Panu i Bogu-Ojcu, powściągliwy lęk i pełna miłości światłość, bojaźń doskonała, prawdziwa, dziecięca postawa Pana Boga. To jest przecież najradośniejsza cząstka Radosnej Nowiny głoszonej przez Chrystusa, Syna Bożego: Pan Bóg jest naszym Ojcem. I to jest największy Skarb, jaki On nam przyniósł: dziecięctwo Boże, prawdziwy udział w naturze i życiu Pana Boga (zob. 2 P 1, 4). I to są najśmielsze słowa, jakich nas nauczył: „Ojcze nasz, Któryś jest w Niebie” (Mt 6, 9). I to jest najwyższy przykład, jaki nam zostawił: być dzieckiem wobec Pana Boga. Rozumiemy więc, dlaczego Apostoł nazywa Odkupienie „Tajemnicą pobożności” (I Tym 3, 16). Według słów Apostoła ,,Duch Syna Bożego został posłany w serce nasze jako zadatek tego dziecięctwa Bożego” (Gal 4, 6). On to „świadczy przed duchem naszym, żeśmy dziećmi Bożymi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze!” (Rz 8, 16 i 15).

Ta dziecięca postawa wobec Pana Boga, jaką Duch Święty stwarza w duszy przez Dar pobożności, okazuje się również wobec wszystkich stworzeń. We wszystkim, co stworzone, napotykamy Dar, odblask, odbicie Ojcowskiej Wielkości i Miłości Pana Boga, promień ojcostwa Bożego pada na wszystko w dziedzinie naturalnej, a tym hardziej w świecie nadprzyrodzonym Mistycznego Ciała Chrystusa Pana. Zakres działania Daru pobożności obejmuje wszystko: rodziców, krewnych, naród, ojczyznę, wszystkich ludzi, całą przyrodę, a jeszcze hardziej wielką Rodzinę Bożą, Kościół Święty: członków doskonałych w Niebie, cierpiących w miejscu oczyszczenia, walczących na ziemi, zwłaszcza pasterzy, kapłanów, Sakramenty Święte, Słowo Boże, przedmioty i miejsca Kultu, obrzędy kościelne. Duch Święty uczy dzieci Boże szanować to wszystko ze względu na Pana Boga. Rozumiemy słowa Apostoła: „Pobożność do wszystkiego jest pożyteczna, bo ma obietnicę żywota teraźniejszego i przyszłego” (1 Tym 4, 8).

— Zastosowanie. Pewien współczesny teolog nazwał Św. Franciszka „mistrzem postawy pietyzmu”(*), postawy miłości i szacunku wobec Pana Boga i stworzeń. Postawa ta jest więc rdzennie franciszkańska. Wyznacza ona dziś specjalne posłannictwo. Świat dzisiejszy zagubił szacunek i miłość, stał się bezczelny w stosunku do Pana Boga, człowieka i wszystkich rzeczy.

— Postanowienie. Starać się dopatrywać wszędzie śladów Bożej Wielkości i Dobroci: przy czytaniu Pisma Świętego, przy nauce i rozmyślaniu, w obcowaniu z ludźmi przyrodą.

 

2. Co sprawia Dar pobożności?

 

Dar pobożności ze swej natury jest uzupełnieniem Daru bojaźni Bożej, dopełnia i wieńczy jego skutki. Uczy cenić i kochać ponad wszystko modlitwę. Uczy patrzeć na nią jako na słodkie przebywanie u Ojca. Uczy dziecięcego sposobu obcowania z Panem Bogiem, usuwając w ten sposób główną trudność w modlitwie. Wlewa do serca dziecięcą, a godną szacunku ufność, która ma nieograniczoną władze nad Sercem Bożym, a więc z doświadczenia poznaje radosną potęgę modlitwy. Jeśli Święci potrafili się modlić długimi godzinami, to tylko dzięki temu żarowi rozmiłowanych w Panu Bogu serc, dzięki postawie pobożności wobec Pana Boga. Dar pobożności jest najbezpieczniejszą obroną przed grzechem. Im mocniej wiąże nas z Panem Bogiem miłość dziecięca, tym dalej jesteśmy od obrazy Bożej. Delikatność sumienia, jaką daje ta dziecięca miłość, nie ma w sobie nic z przesadnej, chorobliwej lękliwości. Bo „Gdzie Duch Pański, tam wolność” – pisze Apostoł (2 Kor 3, 17), „wspaniała wolność dzieci Bożych” (Rz 8, 21). Chyba nic nie jest tak sprzeczne z tym duchem dziecięcego zaufania, jak nieufność wobec Ojcowskiej Dobroci Pana Boga, która nie może się uspokoić z powodu grzechów dawno odpokutowanych, lub gryzie się bezużytecznie codziennymi słabościami. Miłość dziecięca mówi wraz z Mędrcem: „Wolimy wpaść w ręce Pana niż w ręce ludzi. Bo jaka Wielkość Jego, także i Miłosierdzie Jego” (Ks. Syr. 2, 18). Dar pobożności chroni od oziębłości i lenistwa jeszcze lepiej niż Dar bojaźni. Miłość dziecięca ku Panu Bogu rodzi wielka ofiarność i wielkoduszność w Służbie Bożej. Dla niej nic nie jest za wiele, nic nie jest za ciężkie. Nie mówi nigdy: dość. Czyni wszystko z ochotą. Dar pobożności uczy ufnego oddania się Bogu Ojcu w Niebie, Jego Opatrzności. Choć Zrządzenie Opatrzności może być niejasne, zagadkowe, stawiać krzyże na drodze naszego życia, dziecko widzi w nich Mądrość i Dobroć Ojca Niebieskiego. Mówi ufnie z Psalmistą: „Bogiem moim jesteś, los mój w Rękach Twoich” (Ps 31/30/, 15-16). Wreszcie Dar pobożności, stwarzając w nas postawę szacunku wobec całego naszego otoczenia, stwarza podstawowe warunki owocnego apostolstwa. Bo cóż to jest apostolstwo, jeśli nic pełna miłości i szacunku służba dzieciom jednego Boga Ojca w Niebie?

— Zastosowanie. Mamy pokazać światu wzór postawy miłości i szacunku. Wzór dziecięcej wiary, ufności i miłości w Służbie Bożej. Wzór pełnego uszanowania i dziecięcego poddania się Kościołowi Świętemu, Oblubienicy Syna Bożego. Wzór służby ludziom, dzieciom Jednego Boga Ojca w Niebie. Mamy pokazać, jak używać rzeczy tego świata i cieszyć się nimi, jako Darami i odbiciem Ojcowskiej Dobroci Pana Boga. Dlatego bardzo serdecznie trzeba modlić się o Dar pobożności dla siebie i dla świata.

— Postanowienie. Prosić serdecznie Ducha Świętego o Dar pobożności.

 

 

Modlitwa.

Wraz z Kościołem Świętym błagam: „Spraw, Panie, abyśmy Twego Świętego Imienia lękali się zawsze i kochali je. Nigdy bowiem nie wypuszczasz ze Swej Opieki tych, których w Swej Miłości utwierdzasz” (Kolekta z 2 niedzieli po Zesłaniu Ducha Św.). Amen.

 

 

(*) R. Graber: „Die Gaben des Heiligen Geistes” Wary Ducha Świetego). Regensburg 1936.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najświętszej Maryi Panny w miesiącu maju: Nabożeństwo majowe – dzień 26
  2. uczczenia Wniebowstąpienia Pańskiego: Nabożeństwo na Wniebowstąpienie Pańskie.
  3. pobożnego przygotowania się do Zesłania Ducha Świętego przez nowennę: Nowenna przed Zesłaniem Ducha Świętego – dzień 8
  4. pobożnego przygotowania się do uroczystości Trójcy Przenajświętszej przez Nowennę: Nowenna przed świętem Trójcy Przenajświętszej – dzień 1

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023