Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

WIARA A KOŚCIÓŁ ŚWIĘTY.

 

 

Będziemy rozważać związek łączący Wiarę i Kościół Święty.

 

1. Szafarz Sakramentu Wiary.

 

Chrzest Święty nazwano słusznie sakramentem wiary. W nim bowiem zaczyna się nasze współżycie z Chrystusem Panem. Chrzest Święty wszczepia nas gałązki, w Boski Szczep winny (J 15, 5), czyni nas członkami Ciała Mistycznego (1 Kor 12, 13), materiałem budowlanym, z którego na Chrystusie Panu, Kamieniu węgielnym, powstaje świątynia Boża (Ef 2, 20-22). Daje nam Łaskę Wiary, która jest podstawą naszego zjednoczenia z Chrystusem Panem, „początkiem zbawienia”.

Sakramentu Wiary udzielił nam Kościół Święty. Pod tchnieniem Ducha Świętego złożył w duszy naszej cnotę Wiary, zaczątek Boskiego, wiecznego życia.

Podkreśla to wyraźnie obrzęd Chrztu Świętego. Gdy poprosiliśmy o Wiarę, sługa Kościoła Świętego, kapłan, tchnął nam trzykrotnie w twarz, mówiąc: „Wynijdź duchu nieczysty z tego dziecięcia, a zrób miejsce Duchowi Świętemu, Pocieszycielowi!” To Kościół Święty dał nam Ducha Świętego, Tchnienie Bożego Życia i Miłości, światło i ciepło, zdolne obudzić w duszy nadprzyrodzone życie Łaski. Potem kapłan naznaczył krzyż na czole i piersi, modląc się: „Wszechmogący, Wieczny Boże, Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, zechciej spojrzeć na sługę Twego, którego raczyłeś powołać do światła Wiary: wszelką ślepotę serca od niego oddal, zerwij wszelkie więzy szatańskie, którymi był związany, otwórz mu, Panie, wrota Miłości Swojej, aby Mądrością Twą napełniony, stronił od wszelkich wyziewów pożądliwości i radośnie wśród słodkiej woni Twych Przykazań Tobie w Kościele Twym służył, i z dnia na dzień naprzód postępował”. Kościół Święty zdaje sobie sprawę, że w Nim płynie Strumień Bożego Życia wypływającego spod Krzyża, Łaska Wiary obejmująca umysł, serce i życie ludzkie i zmieniająca je na wzór Chrystusa Pana. Kładąc na języku ziarnko soli, mówi kapłan: „Przyjmij sól mądrości, która niech ci zbawienną będzie na życie wieczne” i modli się: „Boże, Twórco wszelkiej Prawdy i Światła, błagamy Cię: wejrzyj łaskawie na to dziecię! Spraw, by nie łaknęło dłużej, ale nasyć je pokarmem niebieskim! Oświeć je Twym Światłem, by Cię poznało. Daj mu mądrość prawdziwą, aby godnie przechowywało skutki Chrztu Świętego i trwało w Twej Świętej Nauce!” To rozmodlony Kościół Święty walczy o Łaskę Wiary!

Już przy chrzcielnicy dotyka kapłan śliną uszu dziecka i mówi: „Effetha, tzn. otwórz się!” W ten sposób Chrystus Pan przywrócił cudownie słuch głuchoniememu; w ten sam sposób, nie mniej cudownie, otwiera nam Kościół Święty umysł i serce na radosną Nowinę Chrystusową, stwarza w nas nowy duchowy organ. Dokonuje się to przez następujący zaraz prosty obrzęd Chrztu Świętego. Jako symbol światła Wiary, rozpalonego w duszy, podaje kapłan płonącą świecę.

— Zastosowanie. Słusznie więc nazywamy Kościół Święty Matką naszą. Więź życia naturalnego łączy nas zawsze z matką cielesną. Życie nadprzyrodzone, którego źródłem i fundamentem jest Wiara, wiąże nas z Kościołem Świętym. Należy mu się więc od nas szacunek i miłość dziecięca. Szacunek mimo ludzkiej słabości sług Kościoła Świętego. Miłość dziecięca, która sprawy Kościoła Świętego czyni naszymi; każe radować się jego zwycięstwami i rozwojem, dzielić troski i cierpienia, oddawać wszystkie siły na jego służbę przez pracę, modlitwę i ofiarę. „Tyle w nas Ducha Świętego, ile miłości do Kościoła Świętego” — mówi Św. Augustyn (In Joannem 32, 8). Heroiczny przykład dziecięcej czci i miłości dla Kościoła Świętego zostawił Św. Franciszek, „mąż na wskroś Katolicki!”

— Postanowienie. Serdeczna podzięka za Łaskę powołania do Kościoła Świętego.

 

2. Głosiciel prawd wiary.

 

Duchowe macierzyństwo Kościoła Świętego nie ogranicza się do tego, że przy Chrzcie Świętym daje nam cnotę Wiary. Przekazuje nam również to, co mamy objąć Wiarą: Objawienie Boże, czyli Prawdy Wiary. Czyni to z polecenia Chrystusa Pana, „ostatecznego Sprawcy Wiary”, Jego Powagą i z Jego Pomocą. Zbawiciel powiedział Apostołom i ich następcom: „Idąc, nauczajcie wszystkie narody… Oto Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 19-20). Obrzęd Chrztu Świętego podkreśla, że Kościół Święty przekazuje nam treść Wiary. W drodze do chrzcielnicy odmawia kapłan z nami, jak matka z dzieckiem, Skład Apostolski i Ojcze nasz, które jest streszczeniem całej Ewangelii, Dawniej, przy Chrzcie Świętym dorosłych, czytano im uroczyście początek czterech Ewangelii, a po odmówieniu Wierzę i Ojcze nasz, podawano je ochrzczonym. To Kościół Święty, poczynając od Chrztu Świętego, stosownie do naszego wieku, wprowadzał coraz głębiej w zrozumienie Wiary przez nauki, odpowiednią literaturę, zwłaszcza przez objaśnianie Pisma Świętego, przez swoje święta, nabożeństwa, zwyczaje, modlitwy i obrzędy, które są przecież wyrazem Wiary. Słowa Apostoła: „Wiara ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe” (Rz 10, 17), wyrażają wieczne Prawo Bożej Ekonomii.

— Zastosowanie. Niech nas to zachęci do radosnej uległości wobec nauczycielskiej i pasterskiej powagi Kościoła Świętego. To nie ciężar, nie ograniczanie naszej swobody, ale kierownictwo, w którym mamy słyszeć Głos Chrystusa Pana, umacniający nasze życie Wiary.

Niech nas to również zachęci do żywego i pełnego udziału w życiu liturgicznym Kościoła Świętego, w Jego modlitwach i ofiarach, bo w nich się powtarza Tajemnica Odkupienia „pełna Łaski i Prawdy”.

— Postanowienie. Dziecięcy szacunek, miłość i uległość wobec Kościoła Świętego.

 

 

Modlitwa.

Dzięki Ci, Panie, za Łaskę należenia do świętej społeczności Twojego Kościoła Świętego. Niech Łaska Twoja uczyni mnie wiernym Jego synem, a Twoim sługą. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa w miesiącu Lipcu ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo lipcowe do Najdroższej Krwi Pana Jezusa – dzień 15
  2. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa poprzez nabożeństwo: Nabożeństwo ku czci Przenajdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023