Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

W GŁĘBOKIM MILCZENIU.

 

 

Spotyka się niekiedy w górach lub w lesie ciche kapliczki, jak oazy Boże, do których nie dociera zgiełk świata. Taką zaciszną kaplicą był pewien domek rzemieślniczy w zapadłym miasteczku Nazaret. Ściany jego chroniły Syna Bożego, Który stał się Człowiekiem, Zbawicielem świata. Świat nic o tym nie wiedział. Zbawiciel sam milczał o swej tajemnicy, a wraz z Nim milczeli też Marya i Józef.

 

1. Głębokie milczenie.

 

Św. Mateusz opowiada tylko, że Józef po powrocie z Egiptu osiadł znowu w Nazarecie (zob. Mat. 2, 22-23). Tylko Św. Łukasz, jedyny spośród Ewangelistów, opowiada trochę o długich latach nazaretańskieh (zob. Łuk. 2, 39-52). W całym tym opowiadaniu jest tylko jedno zdanie, jakie padło z Ust Pana Jezusa. Jest to zapytanie, jakie dwunastoletni Pan Jezus zadał Swym Rodzicom w świątyni: „Cóż jest, żeście Mnie szukali? Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca Mego być winienem?” (Łuk. 2, 49). A przecież Św. Łukasz mógł czerpać wiadomości z pierwszorzędnego źródła: od Maryi. Ona była najwierniejszym świadkiem tych wszystkich lat. Z pewnością nie zapomniała nic z tego, co usłyszała z Ust Swego Boskiego Syna, a nawet, jak zapewnia Ewangelista, „wszystkie te słowa zachowywała w Sercu Swoim” (Łuk. 2, 51). Nie zataiła też z pewnością przed Apostołami ani jednego słowa, które miałoby znaczenie dla zbawienia. Musimy więc z takiego ubóstwa szczegółów w Ewangelii wnioskować, że Pan Jezus rozmyślnie osłonił się w Nazarecie głębokim milczeniem. Nie znaczy to, że był małomówny, nieskory do rozmowy ze Swym najbliższym otoczeniem. Oznacza to tylko, że rozmowy Jego obracały się w kręgu rzeczy zwykłych i codziennych, związanych z życiem rodzinnym i pracą zawodową. Głęboko natomiast zamknął w Duszy wielką Tajemnicę: Dobrą Nowinę, którą przyszedł dać światu. Zaś Józef i Marya byli zbyt skromni, zbyt pełni czci dla Niego, by zaczynać mówić o Tajemnicy, którą znali. Czy to długie milczenie Pana Jezusa w Nazarecie, jak zresztą całe Jego ukryte Życie, nie jest dla nas wielką Tajemnicą?

— Zastosowanie. Zbawiciel milczący w Nazarecie — jakiż to wspaniały dla nas przykład! Uczmy się od Pana Jezusa milczenia pełnego skromności! Wyobrażamy sobie, że jesteśmy mądrzy i trudno nam powstrzymać się od krytyki, od usiłowań reformatorskich do chwili, kiedy przez naukę i doświadczenie osiągniemy należytą dojrzałość, a obowiązek skłaniać nas będzie do mówienia. Syn Boży zaś, Mądrość Przedwieczna, milczy przez lat trzydzieści, dopóki Mu Ojciec nie każe przemówić.

— Postanowienie. Uczyć się od Zbawiciela ukrytego w Tabernakulum, milczenia pokornego.

 

2. Milczenie pełne treści.

 

Przyczyną milczenia Pana Jezusa była przede wszystkim Wola Boga Ojca. Nie nadeszła jeszcze chwila, którą Bóg Ojciec przeznaczył na głoszenie Dobrej Nowiny. Ludzie nie mieli jeszcze wiedzieć, że Zwiastun tej Dobrej Nowiny przebywał już pośród nich. Wola Boga Ojca była dla Pana Jezusa najważniejszą zasadą życia, wypełnienie jej było Jego celem: „Oto idę, abym pełnił, o Boże, Wolę Twoją” (Żyd. 10, 7). Długotrwałe milczenie Pana Jezusa było więc, jak wszystko w Jego Życiu, aktem pokornego posłuszeństwa.

Nie należy jednak w tym wypadku patrzeć na Wolę Boga Ojca jak na despotyczny zakaz, miał on bowiem głębsze znaczenie. Było to trudne zadanie dane Synowi do wypełnienia, wymagające od Niego wielkiej siły i zaparcia. Jakże ciężko było Mądrości Bożej, Która stała się Człowiekiem, nie móc ujawnić wyzwalającej Prawdy i ogłosić Dobrej Nowiny nikomu spośród tysięcy ludzi pogrążonych w ciemnościach i w cieniu śmierci, spragnionych światła. Jak ciężko było Zbawicielowi świata, pełnemu Miłosierdzia, nie móc powiedzieć słowa pociechy i przebaczenia żadnemu z cierpiących, pełnych zwątpienia, grzesznych braci, którzy wyciągali do Niego ręce po pomoc. Jak ciężko było pozostawać jak gdyby na wygnaniu w zapadłej mieścinie, przy warsztacie ciesielskim, z pieczęcią milczenia na ustach, gdy Miłość Odkupieńcza skłaniała raczej do przekroczenia granic ojczyzny, by iść do krajów pogańskich, na pustynię, czy w głąb lasów jeszcze nie odkrytych, tam, gdzie mieszkali ludzie, którzy potrzebowali Odkupienia. To niewypowiedziane zaparcie się Siebie, ofiarne, trwające całe dziesiątki lat, było także cząstką Odkupienia. Objęte było również wielką ofiarą Golgoty. Nie była to bynajmniej jakaś bezsilna, tępa i ponura rezygnacja wobec siły wyższej. Ofiarne milczenie Pana Jezusa było pełnym miłości wypełnieniem Woli Boga Ojca, pokutą za grzesznych ludzi, czynnością arcykapłańską: uwielbieniem Boga Ojca i zbawieniem świata.

Z tego wynika, że pod osłoną milczenia Pana Jezusa kryło się głębokie Życie wewnętrzne. Pan Jezus milczał na zewnątrz o Swym Mesjańskim Posłannictwie, ale w głębi Serca pełnił je bez przerwy. Ręce Jego zajęte były pracą przy ciesielce, myśli kierowały się zawsze ku Ojcu Niebieskiemu i ku nam. Myśli o nas, współczuje nam, współboleje z nami, modli się i ofiaruje za nas. Na każdym kroku czuje się Zbawicielem i działa jak Zbawiciel. Milczenie Nazaretu było pełne treści, wzniosłe i święte.

— Zastosowanie. Uczmy się od Zbawiciela ofiarnego milczenia! Niełatwo nam milczeć, gdy jesteśmy niezadowoleni ze swej pracy, gdy mamy niemiłe stanowisko, nieodpowiednie otoczenie. Czymże to jest jednak wobec pełnego zaparcia milczenia Zbawiciela. Milczenie ofiarowane Panu Bogu ma w sobie szczególną wartość ekspiacyjną za własne i cudze grzechy języka.

Uczmy się wreszcie od Zbawiciela skupienia. Właśnie nasze milczenie powinno stworzyć atmosferę odpowiednią dla modlitwy i pracy w Bożym Duchu. Przez milczenie mamy coraz głąbiej wrastać w Pana Boga, dochodzić do zażyłości z Panem Bogiem. „W milczeniu i pokoju doskonali się dusza pobożna” — mówi Naśladowanie.

— Postanowienie. Uczyć się od Zbawiciela ukrytego w Tabernakulum, milczenia ofiarnego i skupionego.

 

 

Modlitwa.

Boski Zbawicielu! Dziękuję Ci, że w Tabernakulum uwieczniłeś Swoje pokorne, ofiarne i pełne skupienia milczenie Nazaretu. Jakże mnie zawstydza Twój Przykład. Przebacz mi moją gadatliwość próżną, samolubną i rozpraszającą. Daj mi zrozumieć słowa Proroka: „W milczeniu i nadziei będzie moc wasza” (Ks. Iz. 30, 15). Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 16.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 9.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024