Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 Rozmyślanie.

W ucieczce do Egiptu Marya i Józef są wzorem

I. poddania się Woli Bożej,

II. doskonałego posłuszeństwa.

 

 

„A Józef wstawszy wziął Dziecię i Matkę Jego w nocy i uszedł do Egiptu” (Mt 2, 14).

I. — Wczoraj przeżywała Święta Rodzina wielką radość, widziała hołdy, dzisiaj nawiedza ją ciężka próba. Do­piero co przybyli do Świętej Rodziny szlachetni goście z dalekiej krainy, a teraz trzeba ratować się ucieczką przed niegodziwym królem. Zapytać się możemy ze zdzi­wieniem, czy Życie Pana Jezusa ma podlegać takim samym zmiennym losom jak i nasze? Pan Jezus przyszedł podbić świat Miłością, a oto Sam musi uciekać przed nienawiścią jego. Chrystus Pan przyszedł istotnie zakosztować wszystkich niebezpieczeństw, zmienności i niepewności naszego losu. Wczoraj w ubóstwie i upokorzeniu pocieszony był śpie­wem Aniołów i adoracją pastuszków oraz hołdem Trzech Mędrców; obecnie zaś Ojciec Niebieski dopuszcza, że podstępny Herod powziął zamiar okrutnego morderstwa, przed którym musi się ratować ucieczką. Po słonecznych dniach krótkiej radości miała nastąpić noc pełna ciem­ności. Taka była Wola Boża dla Pana Jezusa. Taka jest i dla nas, abyśmy podlegali zmiennościom życia.

Kilka dni po odjeździe Trzech Mędrców objawił się Anioł Józefowi we śnie i dał mu następujące polecenie: „Wstań, a weźmij Dziecię i Matkę Jego, a uciekaj do Egiptu” (Mt 2, 13). Pan Bóg Sam podał mu sposób zabezpie­czenia Dzieciątka. Z niemałym przestrachem Marya i Józef dowiedzieli się, jakie niebezpieczeństwo grozi Dzieciątku. Niemały musiał powstać w nich smutek na wiadomość, że muszą natychmiast opuścić swoją ojczy­znę, swoich znajomych i krewnych i udać się do obcego kraju, gdzie przez nie wiadomo jak długi czas będą zmuszeni żyć jak wygnańcy i pędzić życie w ubóstwie i niedostatku. Mimo to, poddali się bezwzględnie, bez szemrania i skargi Woli Bożej. W ten sposób dali wszystkim wiernym, a zwłaszcza osobom zakonnym, jaśniejący przykład bezwzględnego posłuszeństwa Panu Bogu.

 

II.Udając się do Egiptu Marya i Józef dali przykład nie tylko zwykłego posłuszeństwa, ale także posłuszeń­stwa doskonałego, wprost heroicznego. W podróż udali się natychmiast. Jak szybkie były ich przygotowania, możemy się domyślać z bardzo zwięzłego sprawozdania Ewangelisty: „Wstawszy… wziął… i uszedł”. Święty Józef zastosował się do polecenia bezzwłocznie i jakoby bez namysłu. I tak w Świętej Rodzinie, jakby w jakim najdoskonalszym zgromadzeniu zakonnym, wszyscy kie­rują się posłuszeństwem. Józef słucha Anioła, Marya Józefa, a Dzieciątko Jezus swoich Rodziców. Józef posłuchał na ślepo, czyli nie dociekał, nie szukał innych sposobów ratowania się, ale zawierzył całkowicie temu rozwiązaniu i tej radzie, jaką mu podał Pan Bóg przez Anioła. A przecież mogły się nasunąć jeszcze inne sposoby ratowania się.

Weźmijmy sobie do serca ten piękny przykład ślepego posłuszeństwa Świętej Rodziny, która tak prędko, tak ochotnie, tak dokładnie i bez oglądania się na jakiekol­wiek względy poszła za wskazaniem wyższej woli. Wielu może razić słowo „ślepe posłuszeństwo”. Co ono właści­wie oznacza? Być ślepo posłusznym to nie znaczy być nieświadomym treści rozkazów. Nie wymaga takie po­słuszeństwo, abyśmy nie zdawali sobie sprawy z moty­wów, dlaczego mamy słuchać, ani nie wiedzieli kogo mamy słuchać. Pod tym bowiem względem posłuszeń­stwo winno być najbardziej rozumne i światłe. Nie po­winniśmy natomiast badać pobudek osobistych rozkazu­jącego ani osobistych zalet przełożonego, ani jego uspo­sobienia względem nas. Na te rzeczy powinniśmy mieć oczy zamknięte, gdyż one mogłyby nam utrudnić a na­wet uniemożliwić posłuszeństwo. Być posłusznym „na ślepo”, czyli być prawdziwie posłusznym, to znaczy z tej jednej racji słuchać, że jest to rzeczą zbawienną i Panu Bogu miłą, owszem rzeczą bardzo rozumną.

 

 

Modlitwa.

O Wy, Najświętsze Osoby, Jezus, Marya i Józefie Święty nauczcie mnie prawdziwego posłuszeństwa i poddania się Woli Bożej. Wyjednajcie mi Boże oświecenie, iżbym zrozu­miał, że całe moje bezpieczeństwo opiera się na posłuszeń­stwie. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 17.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 10.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024