Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

WPŁYW PANA JEZUSA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — O Jezu, daj mi zrozumieć nieustanny, a potężny i uświęcający wpływ Twego Świętego Człowieczeństwa na duszę moją.

Rozważanie.

1. „Moc wychodziła z Niego i uzdrawiała wszystkich” (Łuk. 6, 19), mówi Ewangelia o Panu Jezusie i o nadzwyczajnych Cudach, jakich dokonywał. Za dotknięciem Jego Ręki ślepi odzyskiwali wzrok, głusi słuch, a niemi mowę. Tak wielką była Moc, która wychodziła z Niego, że nieszczęśliwa niewiasta cierpiąca na krwotok dotknąwszy rąbka Jego szaty natychmiast poczuła się uzdrowiona. Z taką samą łatwością, z jaką Pan Jezus uzdrawiał ciała, oczyszczał też i uświęcał dusze, odpuszczając im grzechy. „Cóż jest łatwiej rzec: Odpuszczają ci się grzechy, czy też: Wstań, a chodź? Lecz abyście wiedzieli — oświadczył Pan Jezus niewiernym faryzeuszom — że Syn Człowieczy ma Władzę na ziemi odpuszczać grzechy (rzekł do paralityka): Tobie mówię, wstań, weź lóżko twoje, a idź do domu twego” (Łuk. 5, 23-24). Zauważmy, że Pan Jezus mówi wyraźnie „Syn Człowieczy”, a nie Syn Boży, a to dlatego, by nam dać zrozumieć, że tę Moc ma nie tylko jako Bóg, ale również jako Człowiek. Rzeczywiście, Jego Święte Człowieczeństwo pełne Łaski i Mocy jest narzędziem, którym posługuje się Bóstwo, by rozdawać wkoło Siebie wszelkie Łaski i Życie.

Jak kiedyś w Palestynie, tak i dzisiaj święte, uwielbione człowieczeństwo Jezusa ma tę samą moc i władzę, która ogarnia nasze dusze, wpływa na nie wewnętrznie, oczyszcza, przemienia, uświęca. „Wewnętrzny wpływ, który sprawia w naszych duszach Łaska, pochodzi od Chrystusa Pana, Którego Człowieczeństwo, na Mocy Swego zjednoczenia z Bóstwem, ma Moc usprawiedliwiania” (Św. Tomasz: III, qu. 8, a. 6).

2. W Dziele Odkupienia i uświęcenia dokonanego przez Pana Jezusa, rozróżniamy dwa okresy. Pierwszy, bolesny, to życie na ziemi, zakończone śmiercią na Krzyżu, przez którą Pan Jezus wysłużył nam Łaskę. Drugi, chwalebny, rozpoczęty przez Zmartwychwstanie, trwa stale, ponieważ Sam Pan Jezus nie przestaje nam udzielać tych Łask, które wysłużył na Kalwarii. „Każdemu z nas dana została Łaska wedle miary Daru Chrystusowego” (Ef 4, 7). Więc to Pan Jezus udziela każdemu z dnia na dzień Łaskę, sprawia w nas Jej wzrost i rozwój. Toteż nieustannie żyjemy pod Jego wpływem. „Jak głowa rozkazuje członkom — powiada Sobór Trydencki — jak ze szczepu przenikają soki do wszystkich latorośli, tak Jezus Chrystus wywiera Swój wpływ na wszystkich sprawiedliwych i to w każdej chwili. Wpływ ten uprzedza, towarzyszy i wieńczy ich dobre uczynki, czyni je miłymi i zasługującymi wobec Boga” (Sess. VI, can. 16).

„Jezus, powiada Św. Paweł Apostoł, „zawsze żyje, aby się wstawiać za nami” (Żyd 7, 25). Żyje w Najświętszym Sakramencie Ołtarza, żyje w Niebie, gdzie siedzi chwalebny po Prawicy Swego Ojca, ukazując Mu krwawe Rany Swej Męki i nie tylko ustawicznie wstawia się za nami, „lecz także On Sam dla każdego wybiera, postanawia i udziela Łask według miary Daru Swego” (Enc. O Mistycznym Ciele Chrystusa). Jest On więc aktualnie w najściślejszym tego słowa znaczeniu Źródłem całego naszego życia. „Chrystus jest naszym życiem” (Kol 3, 4) woła Św. Paweł Apostoł, bo, jak wyjaśnia Św. Tomasz, „On jest motorem naszego życia”.

Rozmowa.

Jakże kocham, o Jezu, Twoje Święte Człowieczeństwo! O Słowo Przedwieczne, czyż nie na to właśnie stałoś się Człowiekiem, aby się do nas zbliżyć i zachęcić, byśmy szli bez lęku do Ciebie i doszli do Ojca? Czyż mógłbym, o Jezu, opuścić Cię dobrowolnie lub zapomnieć o Tobie nawet na chwilę?

„O Panie duszy mojej, moje Dobro, mój Najsłodszy Jezu Ukrzyżowany, czyż nie cd Ciebie przychodzą mi wszystkie dobra? Kto ma przy swoim boku Przyjaciela tak dobrego jak Ty, takiego potężnego Wodza, który pierwszy Samego Siebie wystawił na męki, ten wszystko zdała wytrzymać. Ty mnie wspierasz, dodajesz mi ducha i nigdy nie zawiedziesz, boś prawdziwy Przyjaciel. Jasno to widzę, że nie mogę podobać się Bogu i nie inaczej Bóg postanowił nam użyczać Swoich Łask, jak tylko przez Ręce Twego Najświętszego Człowieczeństwa, bo w Tobie, mój Chryste, sam Ojciec, jak to kiedyś oznajmił, dobrze Sobie upodobał. Błogosławiony, kto prawdziwie Cię miłuje i zawsze ma Cię przy sobie! Odkąd jestem z Tobą, znajduję wszelkie dobro” (T. J.: Ż. 22, 3-7).

O Jezu, mój Najsłodszy Odkupicielu, choć nie danym mi było towarzyszyć Ci na drogach Palestyny, choć nie mogę Cię oglądać w Niebie siedzącego po Prawicy Ojca i zawsze wstawiającego się za mną, mogę jednak, ilekroć zapragnę, znaleźć Cię żywego i pałającego Miłością w Najświętszym Sakramencie Ołtarza. Jak nieoceniony Skarb mi ofiarowałeś, dając mi w Eucharystii Twoje Najświętsze Człowieczeństwo! Prawda, że jako Boga znajduję Cię wszędzie; ale jako Człowieka i jako mego Odkupiciela tylko w Hostii konsekrowanej. Istotnie, potrzebne to mojej naturze, aby Cię mogła znaleźć w pełni i nierozdzielnie w Osobie Boga-Człowieka, potrzebne jej, aby się mogła zbliżyć i posiąść Cię nie tylko duchowo, ale również jako rzeczywistość fizyczną. Myślę o tych błogosławionych chwilach, kiedy przyjmując Ciebie ukrytego w Sakramencie, dusza moja posiada Cię fizycznie i bezpośrednio. Wówczas już nie dotykam tylko rąbka Twojej szaty, jak owa nieszczęśliwa niewiasta cierpiąca na krwotok, ale moje człowieczeństwo dotyka Twojego Człowieczeństwa. ()wszem, nie tylko Go dotyka, lecz karmi się Nim, albowiem przychodzisz do mnie jako Pokarm. O Jezu, jeśli wpływ Twego Człowieczeństwa był tak potężny, że uzdrawiał i usprawiedliwiał tych wszystkich, którzy zbliżali się do Ciebie, czegoż nie zdziałasz w mojej duszy w chwilach tak ścisłej i głębokiej łączności? O Jezu, odpuść mi grzechy, uzdrów, oczyść, uświęć duszę moją. Udziel mi uczuć głębokiej pokory, żywej wiary i gorącej miłości, które by mnie uczyniły zdolnym poddać się całkowicie Twemu Boskiemu Wpływowi. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 18.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 11.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024