Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. II., 1965r.

 

 

Rozmyślanie.

WSKRZESZENIE ZMARŁYCH.

 

 

Dzień triumfalnego Przyjścia Pana Jezusa na Sąd rozpocznie się wskrzeszeniem zmarłych. „Nadchodzi godzina, w której wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos Syna Bożego. I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie życia, a którzy źle czynili, na zmartwychwstanie Sądu” (J 5, 28-29).

 

1. Zmartwychwstaną wszyscy.

 

Prorok Ezechiel oglądał wielkie pole pełne wyschniętych kości ludzkich. Głos Boży odezwał się do niego: „Prorokuj o tych kościach i rzeczesz im: To mówi Pan tym kościom: Oto ja dam wam ścięgna, i uczynię, że porośnie na was mięso, a powlokę was skórą i dam wam ducha, i żyć będziecie, a poznacie, żem ja Pan. I Ezechiel prorokował, jako mu Pan polecił. I stał się szum, połączyły się kości, związały się ścięgna, otoczyła je tkanka mięsna i skóra i powstało potężne wojsko” (Ks. Ez. 37, 1-10).

To wspaniałe widzenie było dla Proroka obrazem odrodzenia jego narodu. Kiedyś jednak, w Dzień Sądu, spełni się ono dosłownie. „Wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos Syna Bożego”. Głos Syna Bożego dotrze do wszystkich grobów na kuli ziemskiej: na wielkich cmentarzach miast i wiosek, w piaskach pustyni, w głębi gór, na dnie mórz: Usłyszą go wszyscy, przyoblęką znów ciało, które zostawili ziemi w chwili śmierci, a które już się może zmieniło w proch rozwiany przez wiatr na wszystkie strony. Wszechmoc Boża złączy te rozrzucone cząstki i ożywi je ten sam duch, który je kiedyś ożywiał. Wstaną wszyscy z martwych w tym samym ciele, które mieli za życia ziemskiego.

— Zastosowanie. Jakąż Chwałę przyniesie Chrystusowi Panu wskrzeszenie zmarłych. Będzie ono oczywistym dowodem Jego Boskości: „Jako Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn, komu zechce, życie daje” (J 5, 21). Bo przecież tchnąć życie w ciało rozkładające się, a tym bardziej w rozrzucone prochy przechodzi ludzkie możliwości i pojęcie. Tak może czynić jedynie Pan Bóg, Władca nad życiem i śmiercią. Wskrzeszenie zmarłych w Dzień Ostateczny będzie też druzgocącym ciosem dla ludzkiej niewiary, która od czasów Chrystusa Pana po dziś dzień nie chce przyjąć tej prawdy. Ateńczycy słuchali uważnie Św. Pawła Apostoła, gdy opowiadał im o Panu Bogu nieznanym, którego czcili i w którym wszyscy żyjemy. Ale gdy zaczął mówić o zmartwychwstaniu, „jedni się naśmiewali, a drudzy mówili: ,Innym razem o tym słuchać cię będziemy”‘ (Dz. Ap. 17, 22-32). Św. Augustyn pisze, że żadna prawda chrześcijańska nie spotyka się z tak namiętnym sprzeciwem, jak zmartwychwstanie ciał. Współczesne bezbożnictwo, które zatraciło nawet wiarę w nieśmiertelność duszy, musi się jeszcze bardziej oburzać na Kościół Święty głoszący zmartwychwstanie ciał. Jakżeż się zawstydzą bezbożnicy wszystkich czasów, gdy Chrystus Pan na ich oczach dokona tej niewiarygodnej rzeczy. Wskrzeszając zmarłych, Chrystus Pan odniesie ostateczne zwycięstwo nad śmiercią, zapoczątkowane Jego własnym Zmartwychwstaniem: „Jako ostatni wróg zostanie zniszczona śmierć” (1 Kor 15, 26). Wszystkie narody zostaną oddane Chrystusowi Królowi. Cieszmy się tym triumfem naszego Zbawiciela.

— Postanowienie. Uradować się serdecznie przyszłym triumfem Chrystusa Pana.

 

2. Na zmartwychwstanie życia lub Sądu.

 

Choć każdy zmartwychwstanie, niejednakowy los czeka wszystkich. Sam Chrystus Pan twierdzi, że ci, którzy dobrze czynili, wstaną do życia (zob. J 5, 29). W Arcykapłańskiej Modlitwie błagał Pan Jezus: „Ojcze, nadeszła godzina Moja, wsław Syna Twego, aby i Syn Twój wsławił Ciebie. Jakąś Mu dał Władzę nad każdym człowiekiem, aby wszystkich, których Mu dałeś, obdarzył życiem wiecznym” (J 17, 1-2). To życie wieczne ma hyc udziałem całego człowieka: i duszy i ciała. Grzech wywarł swej skutek na ciele, bo zasiał w nie skażenie i śmierć. Wkupienie Chrystusowe okaże swą władzę i nad ciałem, obdarzając je udziałem w życiu wiecznym Pana Boga: zaczęło się ono przez Łaskę na ziemi, dopełni się w Chwale Nieba.

Zupełnie inne będzie „zmartwychwstanie na Sąd” (J 5, 29). zmartwychwstanie potępionych. Dusze ich otrzymały już Wyrok: odrzucone na wieki od Pana Boga, poniżone, dręczone niewymownie. Wyrok ten przerzuci się teraz i na ciało, które było narzędziem grzechu. Całe poniżenie, brzydota i niedola duszy potępieńca odbije się również na jego ciele. Będzie ono nosiło na sobie piętno piekła, które dla niego już się zaczyna. Jeśli sprawiedliwi, świadkowie i współuczestnicy triumfu Chrystusowego, świecić będą jako słońce (zob. Mat. 13, 43), wstyd i hańba wobec całego świata okryje potępionych.

— Zastosowanie. Św. Paweł Apostoł tak kończy swoje wywody o zmartwychwstaniu ciał: „Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niewzruszeni, obfitujący zawsze w pracy Pańskiej, wiedząc, że trud wasz nie jest daremny” (1 Kor 15„ 58). Chociaż pod ciężarem Krzyża niszczeje w nas człowiek zewnętrzny (zob. 2 Kor 4, 16), chociaż musi on zapłacić daninę śmierci i zmienić się w proch, wielką pociechą brzmią nam Słowa Chrystusa Pana, które Kościół Święty śpiewa we Mszy Świętej żałobnej: „Kto pożywa Mego Ciała i pije Moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w Dzień Ostateczny” (J 6, 54).

— Postanowienie. Krzyżować ciało z Chrystusem, Panem by ono wraz z Nim zmartwychwstało.

 

 

Modlitwa.

Daj, Panie, bym Twój triumf w Dzień Sądu nie tylko widział, ale i dzielił! Daj, bym umiał wraz z Tobą krzyżować teraz moje ciało, by ono wraz z Tobą zmartwychwstało w Chwale! Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 27
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 27. Wyrok. Cz. 4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023