Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

 

UWAGA!

W piątki Wielkiego Postu zgodnie z kan. 1252 § 2, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku, obowiązuje POST ŚCISŁY. Również jutro, tj. w sobotę obowiązuje POST ŚCISŁY. Szczegóły o obowiązujących postach są opublikowane w wpisie: Nauki katolickie o Wielkim Poście. 

 

 

 

Rozmyślanie. 

WSPÓŁCIERPIĄCA MATKA.

 

 

Na tydzień przed Wielkim Piątkiem przypomina Kościół Święty w Swej Liturgii Matkę, Która stała pod krzyżem i całym Sercem skrwawionym, lecz pełnym Miłości, uczestniczyła w Ofierze Syna.

 

1. Współuczestnictwo Matki w Męce.

 

Introit dzisiejszej Mszy Świętej daje obraz tego, co się działo: „A pod krzyżem Jezusowym stała Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria Kleofasowa i Maria Magdalena” (Jan 19, 25). Matka Jezusowa, niektóre najwierniejsze niewiasty i Jan Apostoł (Jan 19, 26) odsuwali się powoli od rzeszy zgromadzonej na wzgórzu Golgoty i coraz bardziej zbliżali się do Krzyża. Być może, iż Apostołowie zawiadomili Maryę (przebywającą chyba w Betanii) o pojmaniu Zbawiciela i przyszli z Nią wczesnym rankiem do Miasta Świętego. Z jakim bólem patrzyła Matka wmieszana w tłum, jak prowadzono Pana Jezusa od sędziego do sędziego. Słyszała straszliwe wołanie: „Nie tego, ale Barabasza!” Widziała wstrząsającą scenę Ecce homo. Do uszu Jej dobiegły wołania: „Ukrzyżuj Go!”, a potem szatański okrzyk radości, gdy namiestnik rzymski wydał wreszcie wyrok śmierci. Czymże to wszystko było dla Jej Macierzyńskiego Serca! W ciągu Drogi Krzyżowej zdołała się chyba choć na chwilę zbliżyć jak mówi podanie — do Syna, dźwigającego krzyż. Była następnie świadkiem obnażenia z szat, przybicia Syna do krzyża, podniesienia Go wraz z krzyżem. Coraz bardziej przybliżała się do tego Ołtarza Ofiarnego. Gdy lud witał Jej Syna owacyjnie, skromnie pozostawała na uboczu. Teraz, w godzinie poniżenia i Męki, chce jak Matka, stać u Jego Boku.

Według wskazówek Ewangelii krzyż nie był zbyt wysoki; żołnierz bowiem mógł z łatwością podać Zbawicielowi gąbkę umoczoną w occie, na niezbyt długiej trzcinie (zob. Jan 19, 29). Dlatego Ewangelista mówi, że Marya stała obok krzyża. Mogła więc patrzeć bezpośrednio na skrwawioną, pełną bólu Twarz Syna. Widziała z bliska wielkie, otwarte Rany, z których płynęła gorąca Krew. Widziała, jak poranione Ciało coraz bardziej wstrząsały straszliwe dreszcze. Jej Macierzyńskie Oczy patrzyły wprost w gasnące Oczy Syna. Co za straszliwe Cierpienie dla czułego Serca Macierzyńskiego! A przecież nie mogła nic uczynić dla ulżenia swemu umiłowanemu Synowi. Nie wyjęła ani jednego ciernia z Jego Głowy, nie opatrzyła ani jednej Rany, nie podsunęła ku Jego zapiekłym wargom ani kropli orzeźwiającego płynu. Sekwencja Stabat Mater, najpiękniejsza może pieśń poezji franciszkańskiej, we wzruszających słowach maluje Cierpienia Matki:

„Bolejąca Matka stała

U stóp krzyża we łzach cała

Kiedy na nim zawisł Syn.

A w Jej pełnej jęku duszy,

Od męczarni i katuszy

Tkwił miecz ostry naszych win!” 

Według słów wersetu komunijnego, „błogosławione Boleści Najświętszej Maryi Dziewicy bez śmierci wysłużyły Jej palmę  męczeństwa pod krzyżem Pana”. Czyż milczenie Jej nie świadczy o niezmierzonej głębi Jej bólu? Człowiek bowiem wobec bardzo wielkiego Cierpienia najchętniej milczy.

Zastosowanie. Któż ma więcej prawa do naszej współczującej i wdzięcznej miłości niż ta Matka Bolesna?

„Któryż człowiek nie zapłacze,

widząc męki i rozpacze

Matki Bożej w żalu tym?”

Gdy odmawiamy bolesną część Różańca Świętego lub odprawiamy Drogę Krzyżową, pomyślmy z głębokim współczuciem i serdeczną wdzięcznością o Matce, Która tyle dla nas wraz z Synem Swoim wycierpiała. Do Niej bardziej niż do naszej rodzonej matki stosują się słowa Pisma Świętego: „Nie zapominaj jęków matki swojej, pomnij, że bez nich nie byłbyś się narodził” (Ks. Syr. 7, 29-30). 

Postanowienie. Współczująca i pełna miłości wdzięczność dla Matki Bolesnej niech znajdzie wyraz w częstym odmawianiu bolesnych Tajemnic Różańca Świętego i odprawianiu Drogi Krzyżowej.

 

 

PRZEKAŻ 1.5% PODATKU
na rozwój Salveregina. Bóg zapłać
KRS: 0000270261 z celem szczegółowym: Salveregina 19503

 

 

2. Współuczestnictwo Matki w miłości.

 

Męka Zbawiciela na Krzyżu była dobrowolną ofiarą miłości, złożoną ku czci Ojca i dla zbawienia świata. Była urzeczywistnieniem słów, jakie wypowiedział, przychodząc na świat: „Nie chciałeś ofiary i daru, aleś mi utworzył ciało. W całopaleniach za grzechy nie upodobałeś sobie. Wtedy rzekłem: oto idę, abym pełnił, o Boże, Wolę Twoją” (Żyd. 10, 5-7). Współcierpienie Matki pod Krzyżem było Jej pełnym miłości współuczestnictwem w Ofierze. Pełnym urzeczywistnieniem słów, jakie wypowiedziała w Nazarecie: „Oto Ja Służebnica Pańska, niechaj mi się stanie według słowa Twego” (Łuk. 1, 38).

Ofiara Syna była równocześnie ofiarą Matki. Jego poszarpane Ciało, broczące Krwią, należało do Niej, utworzone zostało z Jej Dziewiczego Ciała i Krwi. Ona je pielęgnowała i otaczała staraniami Miłości macierzyńskiej. Dlatego odczuwała wszystkie cierpienia swego Syna jak własne. Jego umęczona dusza była również cząstką jej własnej duszy. Toteż przeżyła wszystkie Jego upokorzenia, Jego opuszczenie, jak gdyby Ją Samą to spotkało. Duszę Jej przenikał miecz Boleści (zob. Łuk. 2, 35). Duch ofiary, jaki ożywiał Syna, ożywiał także Matkę: żarliwość o Chwałę Bożą, troska o nasze zbawienie. Św. Bernard słusznie mówi o Ofierze Syna na Krzyżu i o współofierze Matki. Ofiara Syna była Dziełem Miłości największej, jaka kiedykolwiek istniała; ofiarę Matki sprawiła Miłość najbardziej do tamtej zbliżona. Dzięki tej ofiarnej Miłości Marya nie załamuje się pod ciężarem cierpienia, nie skarży się, nie narzeka, nie przeklina prześladowców swego Syna. Stoi przed ołtarzem Krzyża. Dlatego Kościół stosuje do Niej w dzisiejszej Lekcji słowa, jakimi niegdyś lud powitał powracającą Judytę: „Pobłogosławił Cię Pan w Mocy swojej, bo przez Cię wniwecz obrócił nieprzyjaciół naszych. Błogosławionaś Ty córko przez Pana Boga Wysokiego, nad wszystkie niewiasty na ziemi. Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię. Bo dziś imię Twe tak wsławił, iż Chwała Twoja nigdy nie zejdzie z ust ludzi, którzy pomni będą na wieki Mocy Pańskiej. Dla nich to samej siebie nie oszczędziłaś, z powodu utrapienia i udręki rodu Twojego, lecz zapobiegłaś upadkowi przed Obliczem Boga naszego” (Ks. Judyty 13, 22-25).

Zastosowanie. Któż ma więcej prawa do naszej dziecięcej ufności niż Matka Bolesna? Czy nie jesteśmy prawdziwie dziećmi Jej cierpienia, spuścizną, jaką Jej Syn przed śmiercią pozostawił? „Niewiasto, oto syn Twój” (Jan 19, 26). Słowa te nie oznaczają by ktokolwiek mógł dać Jej szczęście, które dotychczas było Jej udziałem, natomiast wskazują Jej nowe zadania. Zbawiciel chciał przez to powiedzieć: Matko, wiem że z miłości dla mnie wszystko gotowa jesteś uczynić. Dlatego oto daję Ci syna. Czyń dla niego to, co chciałabyś czynić dla mnie. I my także mamy prawo opierać się na Macierzyńskiej Miłości Maryi. Ona chce i może wprowadzić nas w Tajemnicę Ofiary Krzyżowej. Tej przede wszystkim Ofiary, która dokonuje się na naszych Ołtarzach, prawdziwie i rzeczywiście, choć pod osłoną świętych postaci. „Tylko przez Maryę — zapewnia Doktor Seraficki — zdołamy przeniknąć Tajemnicę Eucharystii”. Dlatego zawsze przed Mszą Świętą prośmy Maryę, by nam jak Matka towarzyszyła i odmawiajmy piękną modlitwę: O Mater pietatis et misericordiae!

Postanowienie. Dziecięca ufność wobec Matki Bolesnej, przejawiająca się w modlitwie o zrozumienie Tajemnic Krzyża i Eucharystii.

 

 

Modlitwa 

Zbawicielu konający! Dziękuję Ci, że jako ostatni dowód Miłości dałeś mi Twą własną Matkę za Matkę moją. Naucz mnie dziecięcej miłości i dziecięcego do Niej zaufania. Ciebie zaś błagam Matko Bolesna: …srogie Rany, które zniósł Ukrzyżowany, wyryj mocno w duszy mej!” Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Św. Józefa w miesiącu marcu ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo marcowe ku czci Św. Józefa, Oblubieńca NMP – dzień 22.
  2. poznania Nauki katolickie o Wielkim Poście.
  3. uczczenia Tajemnicy Odkupienia w Wielkim Poście: Nabożeństwo na okres Wielkiego Postu.
  4. uczczenia Męki Pańskiej: Nabożeństwo do Męki Pańskiej.
  5. poznania Nauki Katolickiej oraz uczczenia Tajemnicy dnia dzisiejszego, Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny.
  6. lektury czytania wielkopostnego: Czytania wielkopostne o Matce Boskiej Bolesnej — dzień 38

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024