Chrzest

 

Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Chrystus Pan przyjmuje Chrzest Jana:

I. Na znak, iż przyjął na Siebie obowiązek wynagrodzenia za grzechy ludzkości,

II. aby nas nauczyć wiernego wypełniania ćwiczeń zewnętrz­nych.

 

 

„Tak ci nam przystoi wypełnić wszelką sprawiedli­wość” — (Mat. 3, 15).

 

I. — W uroczystość Trzech Króli wspomina Kościół Święty trzy zdarzenia: hołd Magów w Betlejem, Chrzest Pana Jezusa w Jordanie, Cud na godach weselnych w Kanie Galilej­skiej. Pierwsze z nich obchodzi i rozważa samo święto; drugie zdarzenie wspomina specjalnie dzisiaj. Pamiątkę trzeciego Cudu święcić będziemy w przyszłą niedzielę. Chrystus Pan przystępując do działalności publicznej udał się wpierw nad Jordan, gdzie Jan głosił kazania pokuty i chrzcił wodą. Zażądał od niego, aby dokonał nad Nim tego samego obrzędu, jaki oczyszczał rzesze przychodzą­cych do niego grzeszników i celników. Wmieszał się w tłum przystępujących do Jana, wszakże został przez niego rozpoznany. Musi nas zastanowić ten krok Pana Jezusa. Skoro jest On Świętością Samą i Barankiem bez zmazy, to chrztu tego wcale nie potrzebuje, owszem, krokiem tym może wprowadzić innych w błąd, dając im powód do mniemania, jakoby był takim samym grzesznikiem jak inni ludzie. Żądanie Pana Jezusa zdziwiło więc i samego Jana Chrzciciela.

Trudność tę możemy rozwiązać sobie, gdy zwrócimy uwagę, iż Pan Jezus stanął nad rzeką oczyszczenia i pokuty jako przedstawiciel grzeszników, których przewinienia przyjął na Siebie, by je wynagrodzić. W Jordanie obmy­wał Pan Jezus grzechy nie Swoje, ale ludzkości. Wykonywał akty pokuty nie za Siebie, lecz za nas. Wtedy to Pan Jezus, czystość sama, zetknąwszy się z wodą dał jej moc oczysz­czania nas w Chrzcie Nowego Testamentu. Równocześnie nadał wartość wynagradzającą wszystkim zewnętrznym praktykom pokutnym.

 

II.Rozważmy wspaniałą odpowiedź Chrystusa Pana, jaką dał Janowi, gdy się wzbraniał Go ochrzcić. ,,Zaniechaj tego (wzbraniania się z pokory) teraz, bo tak ci nam przystoi wypełnić wszelką sprawiedliwość”. Chrystus Pan nie powiada: tak Mnie wypada, ale wyraża się w liczbie mnogiej: tak nam przystoi. Chciał tym sposobem i nam przekazać zbawienną zasadę wspaniałomyślności, abyśmy się nią w życiu kierowali.

Przyczyną, dla której wiele osób duchownych, które zapragnęły wysokiej świętości, staje w pół drogi do niej i nie może naprzód postępować, jest brak wspaniało­myślności względem Pana Boga. Czynią tylko to, co muszą, do czego są zobowiązani przykazaniem lub ciasno rozu­mianym ślubem. Mówią sobie: byle tylko nie popełnić grzechu ciężkiego i nie potrzebować się z niego spowia­dać. Jeśli potrafią zdobyć się na jakąś ofiarę, usługę, wyrzeczenie jakiejś rzeczy, to tylko wtedy, gdy im to przynosi natychmiast jakąś doraźną korzyść. Przełożeni, aby ich skłonić do wysiłku, na przykład do podjęcia dodatkowego ciężaru, muszą im czynić obietnicę takiej lub innej nagrody. Osoby te nie zdają sobie w istocie rzeczy sprawy z tego, że miłość sięga zawsze i wyżej, i szerzej i głębiej, aniżeli sprawiedliwość. Nie dość uprzytamniają sobie, że aby zostać Świętym, trzeba żyć pełnią miłości, a więc wykonywać wszystko to, czego ona od nas wymaga. Toteż dobrze zrozumiana gorliwość, daje miłości natchnienie do podejmowania dodatkowych ćwiczeń, umartwień i modlitw.

 

 

Modlitwa.

O Jezu, zstępujący pokornie do wód Jordanu i przyjmujący Chrzest pokuty, wyznaję z żalem, iż dotychczas byłem bardzo skąpy względem Ciebie i odmawiałem Ci wspaniałomyślnych uczynków. Dlatego ani nie wzrosłem w świętości, ani nie postąpiłem naprzód tak daleko jak mogłem. Odtąd nie chcę opuścić ani jednej joty z Przykazań i Rad Twoich, aby wy­pełnić wszelką sprawiedliwość. Będę odtąd więcej cenił sobie nadobowiązkowe ćwiczenia i praktyki, aby się Tobie przy­podobać. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 20.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 13.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.
  8. poznania Nauki o Sakramencie Chrztu Świętego oraz odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024