Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

Rozmyślanie.

WSZECHMOC NIESKOŃCZONA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — O Boże, okaż Nieskończoną Wszechmoc Swoją i nawróć mnie całkowicie do Swojej Miłości.

Rozważanie. 

1. „Jam Bóg Wszechmogący” (Ks. Rodz. 17, 1). Tak Pan Bóg Sam przedstawił się Abrahamowi. Pan Bóg jest Wszechmocny, ponieważ może uczynić wszystko, co chce, wszystko, co Jego Nieskończona Mądrość widzi jako możliwe, i może uczynić to, jak chce, kiedy chce, bez żadnego ograniczenia: „Wszystko, co jeno chciał, uczynił Pan na Niebie, ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach” (Ps 135/134/, 6). Nic nie może przeszkodzić Jego działaniu, nic przeciwstawić się Jego Woli, nic nie jest dla Niego trudne. Nasze dzieła, nawet najprostsze, wymagają czasu, trudu, odpowiedniego materiału, pracy. Dzieła Pana Boga, nawet największe, dokonują się w jednej chwili przez najprostszy akt Jego Woli. Pan Bóg jest tak Wszechmocny, że jednym tylko słowem powołał z nicości do bytu wszystkie rzeczy: „Fiat”, a światło, Niebo i ziemia, morze i cały wszechświat stały się.

Nasze słowa są pustym brzmieniem, które gubi się w powietrzu i niczego nie wytwarza. Słowo Pana Boga natomiast jest tak Wszechmocne, twórcze, działające, skuteczne, że tworzy nieomylnie to wszystko, co wyraża. Pan Bóg jest tak Wszechmocny, że stworzywszy człowieka wolnego, rządzi nim i kieruje według Swojej Woli, nie naruszając w niczym Jego Woli. Pan Bóg jest tak Wszechmocny, że przekształca ludzi, synów grzechu w Swoich synów przybranych, uczestników Swego Boskiego Życia. Jest tak Wszechmocny, że potrafi wyciągnąć dobro nawet ze zła. Wszechmoc Pana Boga jest zawsze w akcie, zawsze czynna, zawsze działająca, a nie nuży się nigdy; i ta Wszechmoc olbrzymia, nieskończona, wieczna, jest całkowicie na służbie Jego Dobroci Nieskończonej lub raczej, jest Samą Dobrocią Nieskończoną, która może czynić wszystko dobro, jakie chce. Jak bardzo potrzebujemy pomocy tej Wszechmocy, my tak słabi, że choć widzimy i chcemy dobra, bardzo często jesteśmy niezdolni czynić je!

2. Pan Bóg Jeden jest Wszechmocny, On Jeden posiada Moc z Natury Swojej. My natomiast jak wszystkie inne stworzenia jesteśmy słabi i niezdolni do czegokolwiek. Słońce nie może świecić, ogień nie może palić, kwiat nie może zakwitnąć a my nie możemy uczynić nawet kroku bez pomocy Wszechmocy Bożej. To wielka Prawda, której Pan Jezus uczył w tych słowach: „Beze Mnie nic uczynić nie możecie” (Jan 15, 5).

Nasza moc, zdolność nie ma w nas swojego korzenia, lecz jedynie w Panu Bogu: „Zdolność nasza pochodzi od Boga” (2 Kor 3, 5). Ta myśl powinna nas utrzymywać w wielkiej pokorze. Jeżeli możemy i umiemy coś uczynić, to nie z własnej mocy, lecz jedynie dlatego, że Pan Bóg nam udzielił cząstki Swojej Boskiej Mocy; pozostawieni samym sobie, nie będziemy zdolni nawet skleić jednej myśli ani wypowiedzieć jednego słowa. Ale też wskutek tej naszej zasadniczej niemocy nie powinniśmy tracić serca, albowiem Pan Bóg, Dobroć Nieskończona, udzieliwszy nam bytu i Swojej Dobroci, udziela nam również Swojej Mocy i owszem jest skłonny udzielać nam jej coraz więcej, im bardziej widzi nas pokornymi i przekonanymi o naszej niemocy. Dlatego Pan Bóg lubi wybierać pokornych, „to co światu wydaje się nisko urodzone i pogardy godne, co za nic ma” (1 Kor 1, 27), aby dokonali wspaniałych dzieł. Św. Teresa mogła więc powiedzieć: „Teresa sama nie może nic, lecz z Panem Jezusem może wszystko”, a Św. Paweł: „Wszystko mogę w Tym; który mnie umacnia” (Flp 4, 13). Przyczyna tylu naszych niepowodzeń w dobrem, w dziełach apostolskich, w praktyce cnoty leży właśnie w tym, że niedostatecznie opieramy się na Wszechmocy Bożej. Liczymy zbytnio na środki ludzkie, a za mało na Pomoc Pana Boga Wszechmogącego. Prawda, że nie powinniśmy bezczynnie czekać na Pomoc Bożą, lecz mamy czynić wszystko, co jest w naszej mocy, ale nie oczekiwać nigdy powodzenia dzięki naszym zabiegom i trudom, tylko jedynie dzięki Pomocy Opatrzności Bożej.

Rozmowa. 

„Wszechmocna Ręka Twoja, o Panie, stworzyła w Niebie Aniołów, a na ziemi robaczki i była równie wielka w stworzeniu pierwszych jak i drugich. Jak żadna inna ręka nie mogłaby stworzyć anioła, tak też żadna nie może stworzyć robaczka; jak żadna nie mogłaby stworzyć Nieba, tak żadna nie może stworzyć najmniejszego listka na drzewie, ani żadnego ciała, tylko ręka Twoja może uczynić te rzeczy; Twoja ręka, dla której wszystko jest zarówno możliwe. Nie łatwiej Ci stworzyć robaczka niż Anioła, lecz wszystko, co chciałeś, uczyniłeś w Niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach”.

„Stworzyłeś z niczego wszystkie rzeczy, uczyniłeś je aktem Swej Woli. Posiadasz wszelkie stworzenie, a nie potrzebujesz żadnego, rządzisz nimi nie trudząc się, kierujesz, nie nużąc się, nic nie miesza porządku Twojego rozkazu ani w niebie, ani na ziemi. Ty nie jesteś sprawcą zła, którego nie możesz uczynić, choć nie ma nic, czego byś nie mógł; i nigdy nie żałowałeś, żeś coś uczynił, ani nie doznałeś żadnego wzburzenia i gniewu, ani niebezpieczeństwa całej ziemi nie mogą Ci grozić” (Św. Augustyn).

„Raduję się, o Panie, że Twoja Wszechmoc spoczywa w Rękach Twojej Sprawiedliwości i Miłosiernej Woli, albowiem wszystko, cokolwiek będzie pochodziło z tej woli i mocy, będzie dobre i pożyteczne dla mnie i obróci się na Chwałę Imienia Twojego. O Boże w Trójcy Jedyny, równie mądry jak mocny i równie mocny jak dobry i we wszystkim nieskończony, oświeć mój rozum swoją mądrością, uczyń moją wolę dobrą swoją Najwyższą Dobrocią, umocnij moje władze Twoją przedziwną Mocą, abym Cię znał, miłował i służył Ci mężnie” (Czcig. L. Da Ponte). Amen.

 

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa w miesiącu Lipcu ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo lipcowe do Najdroższej Krwi Pana Jezusa – dzień 18
  2. uczczenia Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa poprzez nabożeństwo: Nabożeństwo ku czci Przenajdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023