Przewodnik prawdziwej pobożności

Brunon Vercruysse SI

1886 rok.

Zobacz imprimatur

czyli

NOWE PRAKTYCZNE ROZMYŚLANIA

na każdy dzień roku

O Życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa ku użytkowi wiernych,

którzy żyjąc wśród świata, dążą do doskonałości.

TOM II

(od 1 lipca do 31 grudnia)

 

 

NIHIL OBSTAT.

Gdy książka pod tytułem: „Przewodnik prawdzi­wej pobożności czyli Nowe, praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku Życia Pana naszego Jezusa Chrystusa zgodną jest we wszystkim z przepisami Wiary Świętej Katolickiej i moralności i bardzo pożyteczną tak dla osób duchownych jako też świeckich, przeto daje jej Ordynariat Metropolitalny najchętniej aprobatę i zaleca ją wiernym do czytania.

 

 

OD OBDYNABTATD METBOPOL. O. Ł.

Lwów, dnia 11 sierpnia 1885.

+ Seweryn

Arcybiskup.

 

 

Modlitwa przed rozmyślaniem.

O Panie mój i Boże! Wierzę mocno, że jesteś tutaj obecny i że Oczy Twoje ku mnie są zwrócone; upadam przed Tobą na kolana, czując się niego­dnym stanąć przed Obliczem Twoim, pełen jednak ufności w Twą nieskończoną Dobroć, błagam Cię pokornie o Łaskę, bym to rozmyślanie odprawił na Twoją większą Chwałę i mój duchowny pożytek. Oświeć mój rozum, wzrusz serce moje, wzmocnij mą wolę, abym Cię lepiej poznał, bardziej ukochał i wierniej Tobie służył.

O tę Łaskę proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Świętych Patronów i Patronek, i mego Anioła Stróża. Amen.

 

 

Modlitwie tej towarzyszyć musi nasza własna wewnę­trzna praca, — niemniej sumiennie zachować należy pobożne praktyki i przepisy, podane przez mistrzów życia duchownego, od których zachowanie prawie cała wartość rozmyślania zależy.

Przepisy te są:

Pokaż przepisy

1) Wieczorem zastanowić się dobrze nad punktami rozmy­ślania i to tak, jak gdybyśmy je mieli nazajutrz innym powtórzyć — zajmować należy nimi myśli nasze, kładąc się do snu i ze snu się budząc — w modlitwie też porannej prosić o Łaskę dobrego rozmyślania.

2) Przed modlitwą przygotowawczą spytać się samego siebie: W czyjejże obecności mam stanąć za chwilę?…. i dlaczego?…

3) Przy końcu rozmyślania zmówić : „Ojcze nasz” lub „Zdro­waś Marya“ i zrobić krótki jakby egzamin, jak też to roz­myślanie odprawiłem? Jeżeli dobrze, podziękuję Panu Bogu za to, jeżeli źle, zastanowię się, z jakiej to przyczyny, aby je na przyszły raz usunąć.

4) Jeżeli dla wielkiego osłabienia ciała lub znużenia umysłu czujemy się niezdolnymi do odprawienia rozmyślania, to przejdźmy przynajmniej w myśli wszystkie czynności, które w tym dniu nas czekają. Pomyślmy nad tym, jak dobrze je wypełnić — dobrze wobec Pana Boga i wobec ludzi — postanówmy silnie tak je wykonać i prośmy Pana Boga, by raczył każdą czynność nasze pobłogosławić.

5) Możemy także oskarżać się przed Panem Bogiem z dziecięcą prostotą i ufnością, tak jak się oskarżamy przy Świętej Spo­wiedzi…. z naszej nieudolności w rozmyślaniu, z naszej nędzy duchowej, z naszych błędów i braków, wyliczając je szczegółowo.

 

Uniżmy, upokórzmy się w ten sposób przed Panem Bogiem i po tej modlitwie bądźmy cierpliwszymi, zgodniejszymi z Wolą Bożą i gorliwymi w wypełnianiu dobrych uczynków — oto co nazywamy także rozmyślaniem bardzo dobrze odprawionym. „Z owocu drzewo bywa poznane”, powiedział Pan Jezus. „Ex fructu arbor agnoscitur” (Mat. XII, 33).

 

 

 

 

I. Wyobraź sobie Chrystusa Pana siedzącego z Aposto­łami przy Ostatniej Wieczerzy w Wieczerniku Jerozolimskim.

II. Proś o Łaskę, ażebyś nigdy nie przybliżał się do Stołu Pańskiego bez należytego przygotowania.

 

 

I. Punkt.

Przygotowanie do Ostatniej Wieczerzy.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE [*]. We środę wieczór wyszedł Chry­stus Pan z Jerozolimy na noc do Betanii i pozostał tam przez czwartek aż do zachodu słońca. W on czwartek, mówi Łukasz Święty, przypadał pierwszy dzień przaśników, którego było potrzeba zrobić Paschę. Rzekli Mu Uczniowie: Gdzie chcesz, abyśmy szli i nagotowali, żebyś jadł Paschę. I posłał Pio­tra i Jana, mówiąc: Idźcie do miasta i spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody, idźcież za nim do domu, do którego wnijdzie, a powiecie gospodarzowi domu. Mistrz mówi: Czas Mój bli­sko jest, u ciebie czynię Paschę z Uczniami Mymi. Gdzie jest odpocznienie Moje, gdzie bym jadł Paschę z Uczniami Moimi? A on wam okaże wieczernik wielki usłany i tam nagotujcie nam. I poszli Uczniowie Jego i przyszli do miasta; i znaleźli, jak im powiedział i nagotowali Paschę (Mat. XXVI, Łuk. XXII Mar. XIV). Jakże wspaniale obja­wia się tu Wszechwiedza Pana Jezusa i Wszechmocne Panowanie Jego nad sercami ludzi!

ZASTOSOWANIE. Sławny ów Wieczernik to obraz serca naszego, do którego Pan Jezus tak często wstę­puje w Komunii Świętej. Toteż to serce nasze po­winno być także:

  • 1) Wielkie i obszerne; wielkie pragnieniem, wielkie szlachetnością. Nie bądźmy więc podobni do owych serc ciasnych i małych, które liczą swe poświęcenia, które wstrzymują się tylko przed grzechem ciężkim i nic więcej Chrystusowi Panu dać nie chcą, tylko to, co muszą, aby ujść Jego Gniewu;
  • 2) powinno być usłane: ozdobione cnotami najżywszej wiary, najgłębszej pokory, ufnością i miłością najgorętszą.

UCZUCIA [**]. Pragnij mieć w sercu bogactwo tych cnót niezbędnych.

POSTANOWIENIE [***]. Zastosuj praktycznie sposób pobożnego przyjmowania Komunii Świętej (umiesz­czony przy końcu tego tomu).

 

 

II. Punkt.

Godzina Ostatniej wieczerzy.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. A gdy był wieczór, mówi Św. Ma­rek, przyszedł ze dwiemanaście. A gdy przy­szła godzina (według przepisu prawa około sió­dmej po zachodzie słońca) usiadł i dwanaście Apostołów z Nim. I rzekł Im: usilnie pożą­dałem pożywać tej Paschy z Wami, pierwej niż­bym cierpiał (R. XXII).

ZASTOSOWANIE. Rozważ dla nauki i zachęty, z jaką dokładnością wypełnia Chrystus Pan z Aposto­łami wszystkie przepisy Zakonu, z jakim poko­jem Duszy i swobodą umysłu przystępuje do tych obrzędów, choć aż naturalnie musiał doznać wiel­kiego udręczenia w chwili, gdy zabicie baranka wielkanocnego stawiło Mu żywo przed oczy stra­szną ofiarę, którą w tymże samym dniu, miał z Siebie uczynić na krzyżu. Staraj się, abyś pod każdym względem był podobny do swego Mistrza.

UCZUCIA. Podziwienie. Ubolewaj nad cierpie­niem Pana Jezusa i ofiaruj Mu swoją miłość.

POSTANOWIENIE. Z miłości ku Panu Jezusowi prze­łamię wszelkie trudności chętnie i ochoczo.

 

 

III. Punkt.

Przepowiednia podczas Wieczerzy o zdradzie Judasza.

 

ROZWAŻANIE DUCHOWNE. W wigilię Wieczerzy, Judasz zobowiązał się wydać Pana Jezusa najzaciętszym Jego wrogom za 30 srebrników. Chry­stus Pan, ażeby się nie zdawało, iż podczas Osta­tniej Wieczerzy stał się bezwiednie ofiarą zdra­dy, przepowiada o niej jak najwyraźniej: Za­prawdę powiadam, iż jeden z Was wyda Mię, który je ze Mną (Mar. XIV). Na te słowa zmieszali się Apostołowie i poczęli pytać każdy z oso­bna: Azażem ja jest, Panie? (ibid.). Lecz twar­de serce nieszczęsnego Judasza niczym się nie daje zmiękczyć, ani tym ostrzeżeniem, ani tą straszną groźbą swego Mistrza: Biada człowie­kowi onemu, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany; lepiej by mu było, by się był człowiek on nie urodził (Ibid.).

ZASTOSOWANIE i ROZMOWA DUSZY [****]. Na widok zepsucia i przewrotności serca ludzkiego upokórz się głęboko przed Panem Bogiem. Proś gorąco, by cię zachował w nieufności własnym siłom i wspo­magał Swoją Wszechmocną Łaską, byś Mu wier­nym pozostał na zawsze.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. podjęcia ratunku Dusz Czyśćcowych w miesiącu Listopadzie im poświęconym: Listopad – miesiąc dusz czyśćcowych dzień 27
  2. Myśli i nauki o Sądzie Ostatecznym. Dzień 27. Wyrok. Cz. 4

 

 

 

[*] Ażeby ta książka rozmyślań nie stała się tylko książką czytań duchowych, należy zatrzymać się chwilkę i celem jasnego zrozumienia zastanowić się dobrze nad każdym głównym zdaniem rozważania i zastosowania, tak jak gdyby każde zdanie tworzyło osobny ustęp. Twoje własne myśli i uwagi oświecą cię i wzruszą więcej, niż wszystkie inne, podane przez innych. Bylibyśmy użyli tej formy zdań od­dzielonych ustępami, gdyby nie to, że wtedy objętość książki stałaby się o wiele obszerniejszą, a tym samym i cena wyższą.

[**] Wzbudzaniu uczuć należy poświęcić jak najwięcej czasu, gdyż przez nie tylko rozmyślanie, czyli medytacja staje się modlitwą. One zapalą i rozniecą w nas ogień Mi­łości Bożej. One rozmyślaniu naszemu nadadzą pewnego na­maszczenia i utrzymają nas przez cały dzień w gorącości ducha. Niepodobna też, aby w ciągu rozmyślania nie obu­dziło się w nas wiele innych uczuć, które, jak już wspomnieliśmy, są nierównie skuteczniejsze, bo pochodzą z głębi własnej duszy lub z natchnienia Bożego.

[***] Nie dosyć jest czynić dobre postanowienia, należy przede wszystkim zachęcić się i zmusić moralnie do wyko­nania powziętych postanowień. W tym celu należy uważnie rozbierać motywy czyli pobudki, jakimi są:

1) Wielkie korzyści, wypływające z wiernego wypeł­nienia dobrych postanowień w tym i przyszłym życiu.

2) Słuszność i sprawiedliwość. Czegóż bowiem wyma­gają od nas przyrzeczenia dane na Chrzcie Świętym?… sama na­zwa Chrześcijanina…. ucznia i naśladowcy Jezusa Chrystusa? Jako też krótkość i wartość czasu?

3) Wielka łatwość wykonania… wszystko się ogranicza na kilku niewielkich usiłowaniach, na kilku umartwieniach, które Łaska Boża jeszcze łatwiejszymi czyni.

4) Radość. Jakże gładkim zadowoleniem napełnia nas trud lub ofiara podjęta z miłości ku Panu Bogu. A przede wszystkim jakąż to pociechę będziemy z tego mieli w go­dzinę śmierci.

5) W końcu konieczność dobrych postanowień wykona­nych czynem. Ale jednego potrzeba (Łuk. X. 42), powie­dział Pan Jezus, jednej tylko rzeczy, tj. bym się uświęcił i zbawił, a do tego konieczne mi są dobre, a silne i skute­czne postanowienia.

Często­kroć tracimy cały owoc rozmyślania, jeśli nie czynimy praktycznych postanowień na ten właśnie dzień, w którym rozmyślamy, albo nie prosimy gorąco o pomoc z Nieba, do wykonania dobrych posta­nowień, rachując zbyt wiele na własne siły.

[****] Rozmowa duszy czyli właściwa modlitwa jest bardzo zaleconą przez mistrzów życia duchownego. Uczucia i po­stanowienia, podane w punktach rozmyślania, dostarczą za­wsze obfitego do niej przedmiotu. Można ją częściej powta­rzać prowadząc raz z tą, drugi raz z inną osobą Trójcy Przenajświętszej, albo z Przeczystą Boga Rodzicielką. Albo z którym ze Świętych Patronów swoich, według własnej pobożności i natchnienia. W rozmowie duszy, czyli w modli­twie, zakończającej rozmyślanie, jest rzeczą bardzo poży­teczną ofiarować Panu Bogu praktyczne postanowienia na ten dzień i prosić Go usilnie o Łaskę wytrwania.

 

Rozważania duchowe należy zakończyć odmówieniem „Ojcze nasz“ lub „Zdrowaś Marya”.

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023