Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

Rozmyślanie.

Z postępem lat pomnażał się Pan Jezus równocześnie

I. w Mądrości,

II. w Łasce. 

 

 

„A Jezus pomnażał się w Mądrości i w Łasce” — (Łk 2, 52).

 

I. — Zdobycie wiedzy, mądrości, świętości, nie jest dziełem jednego roku, ale wymaga wielu lat pracy. Dobra powyższe zdobywać możemy tylko stopniowo w wytrwałym dążeniu wzwyż. Jak w przyrodzie nie ma przeskoków, tak też nie ma ich w rozwoju życia Łaski. Chrystus Pan dał nam przykład stopniowego rozwoju na Samym Sobie, abyśmy się przejęli długomyślnością, byli cierpliwi i przekonani, że prawdziwa świętość to zdobycz całego życia, a nie paru lat nowicjackiego przysposobienia. Ponieważ w Panu naszym Jezusie Chrystusie od pierwszej chwili Jego Poczęcia w Łonie Maryi, Boska Natura z ludzką złączone były w jednej osobie, więc też jako prawdziwy Człowiek posiadał wszelką wlaną wiedzę w tak doskonałym stopniu, że pod tym względem Sam w Sobie nie mógł już być doskonalszy. Jeśli jednak Ewangelista mimo to powiada, że Pan Jezus jak w latach tak też pomnażał się w Mądrości i Łasce, to można to w ten sposób rozumieć, że Pan Jezus objawiał coraz więcej na zewnątrz, jakie to Skarby Mądrości kryły się wewnątrz Jego Duszy. Pan Jezus zadziwiał otoczenie mądrymi słowami i bardzo roztropnym postępowaniem. Nikt nic nie mógł zarzucić Jego rozumowaniom i sądom — żadnego błędu, żadnego kłamstwa, żadnej szkody wyrządzonej bliźniemu. Nikt Go też zmylić ani oszukać nie potrafił. Podobnie jak słońce pozostaje w swym blasku niezmienne, a jednak ukazuje się coraz jaśniejsze od rana aż do południa, tak też Pan Jezus z dnia na dzień wydawał się coraz mądrzejszym, światlejszym i godniejszym podziwu. 

Czy sprawiasz swoim przełożonym i wychowawcom podobną radość ze swego postępu? Czy wykazujesz coraz to lepsze uświadomienie i coraz lepszą roztropność? Czy zgłębiłeś już na czym polega prawdziwa mądrość Chrześcijanina zakonnika? „Naśladowanie Chrystusa” powiada: „Najwyższą mądrością jest umieć dążyć do nieba przez wzgardę świata” (ks. 1, r. 1, 4). Czy myślisz w duchu tej zasady i według niej postępujesz? A może hołdujesz raczej mądrości światowej, która przed Panem Bogiem jest głupotą? Inaczej skąd by się rodziły w tobie tak namiętne pragnienia rzeczy przemijających, a beztroska w stosunku do wiecznych? Obyś poznał nicość wszystkich rzeczy doczesnych przeciwstawionych Panu Bogu, a nieskończoną wartość wiecznych. Nabywaj mądrości tym samym sposobem co święci: rozważając Prawdy Boże, czytając Ewangelię i dzieła duchowne, wreszcie słuchając uważnie rad i nauk przełożonych oraz kierowników duchownych.

 

II. — Podobnym sposobem jak w mądrości, pomnaża się Pan Jezus także i w Łasce; przy różnych okolicznościach dawał niezbite dowody Swej Miłości dobra, a nieprzejednanej nienawiści do grzechu. A teraz zbadaj siebie, czy po tym długim czasie, jaki przepędziłeś już w stanie zakonnym, można w tobie zauważyć jaki postęp naprzód i działanie łaski. Jakie przywary wykorzeniłeś w ciągu tylu lat, jakich błędów się pozbyłeś, a jakie cnoty sobie przyswoiłeś! Niedługie życie w zakonie świadczy o wielkości twoje uszy, ale cnota i ciągły postęp. 

Łaska wymaga gorliwego współdziałania. A gdy tego brakuje, wtedy Łaska nie tylko się nie pomnaża, ale Pan Bóg zmniejsza aktualne jej pomoce. Aby działanie łaski mogło w nas przybierać na sile i skuteczności, potrzebny jest z naszej strony stały wysiłek. A więc nasze codzienne Komunie Święte winny być coraz gorliwsze, nasze pacierze coraz staranniejsze, nasze rozmyślania z dnia na dzień coraz bardziej skupione, nasze prace coraz dokładniejsze, nasze umartwienia coraz gruntowniejsze, nasze intencje coraz czystsze, nasza współpraca z Łaskami uczynkowymi coraz bardziej uważna i dbała. 

 

 

Modlitwa.

Jezusie, Maryo i Józefie, pomóżcie mi zerwać z dotychczasową moją połowicznością w życiu duchowym. Ujmijcie mnie za rękę i poprowadźcie w ślad za Jezusem. Pomnóżcie we mnie poznanie Jezusa i obudźcie gorliwość i żarliwe pożądanie doskonałości. Amen. 

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 17.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 10.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024