Źródło: O. Jerzy od Św. Józefa, Chleb powszedni. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. Wyd. OO. Karmelitów Bosych Kraków 1959

 

 

 

 

Rozmyślanie.

Znaczenie trzech darów królewskich:

I. dla Dzieciątka Jezus,

II. dla samych Mędrców.

 

 

„Otworzywszy skarby swoje ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę” — (Mat. 2, 11).

 

I. — Trzej Mędrcy przybyli do Betlejem nie po to, aby tylko zobaczyć Dzieciątko Jezus. Ich intencje były o wiele wznio­ślejsze, głębsze i szlachetniejsze. Ożywieni byli zasad­niczo dwojaką intencją: Najpierw chcieli uczcić hołdem Nowonarodzonego Króla, a następnie oddać Mu swoje osoby. Wszak „Nowonarodzony Król żydowski” będąc Bogiem godzien był ich zdaniem wszelkiej czci i Chwały, a zarazem zasługiwał na taką miłość, której oznaką może być tylko całkowite oddanie siebie. Złoto, kadzidło i mirra wyraziły dostatecznie jedno i drugie: uznanie Godności Pana Jezusa i oddanie się Jemu Samemu. Rozważmy najpierw znaczenie darów dla samego Pana Jezusa. Magowie przynieśli Boskiemu Dzieciątku wszystko, co mogli zna­leźć najdroższego w swojej ojczyźnie. Uczcili więc Pana Jezusa nie tylko darami pełnymi mistycznego znaczenia, ale także podarunkami iście królewskimi.

U Stóp Jego zło­żyli złoto, kadzidło i mirrę, uznając Go przez to za praw­dziwego Boga, Pana wszystkiego świata i Odkupiciela. Jako prawdziwemu Królowi przynoszą Mu oni złoto, jako Prawdziwemu Panu Bogu ofiarują Mu kadzidło a jako śmiertelnego człowieka obdarowują Go mirrą. Czczą Go jako Odkupiciela, Który miał za nas zapłacić okup, dla­tego ofiarują Mu złoto. Czczą Go jako Arcykapłana, Który ma nam przewodniczyć w oddawaniu czci Panu Bogu, spalając na Jego Ofiarę kadzidło. W końcu przez mirrę czczą Jego przyszłą Śmierć i wskazują przez to na Tajemnicze na­maszczenie Jego Najświętszego Ciała.

 

II. — Pan Bóg patrzy przede wszystkim na osobę i serce ofia­rującego, a potem dopiero na ofiarowane dary. Duch Święty skłonił natchnionego pisarza do upamiętnienia w historii świętej hołdu Mędrców, to dlatego, że widok ich wewnętrznego usposobienia był dla Oka Bożego nie­zmiernie miły. Trzy dary oznaczały nie tylko Godność Pana Jezusa, ale godne były także ich szlachetności i wspania­łomyślności. To co zewnętrznie darowali, miało pod­stawę w ich wewnętrznym usposobieniu. Przez złoto ofiarowali oni Panu Jezusowi czystą i w ogniu utrapienia wypróbowaną miłość; przez kadzidło serdeczną poboż­ność; przez mirrę zaś ducha ofiary, zaparcia i wytrwałość w wierze.

Także i ty jak Trzej Mędrcy ze Wschodu, ofiarowałeś się przez świętą profesję Panu Bogu twemu; ale czy złoto twej miłości nie pokryło się śniedzią, czy kadzidło twoje nie wygasło, czy mirra wydaje jeszcze miły zapach cnoty? Czy twoja miłość z biegiem lat nie wyziębła? Czy nie ostygł twój zapał do modlitwy i umartwienia? Zapewne musisz przyznać, że niejedno doświadczenie sprawiło uszczerbek w twojej miłości; niejednokrotnie przyjąłeś nic nie znaczący pozór, aby się uchylić od za­chowania bardzo ważnego przepisu; bardzo często twoje samolubstwo brało nad tobą górę, iż dogadzałeś sobie, uchylając się od ciężkiej pracy i umartwienia. Kiedyż wreszcie rozpoczniesz naprawdę miłować twego Pana Boga? Kiedyż wreszcie twoja modlitwa stanie się miłym kadzidłem przed Oblicznością Boską? Kiedyż wreszcie umrze w tobie stary człowiek, którego jak myślisz po­grzebałeś przed Ołtarzem w dniu profesji? Albo powiedz, komu łatwiej, komu zaszczytniej i komu korzystniej jest służyć — Panu Bogu, czy światu? Ciału, czy duchowi? W czyjej służbie doznałeś więcej szczęścia? Od kogo jeszcze spo­dziewasz się więcej otrzymać? Jeśli postarasz się dać szczerą odpowiedź na te pytania, zrozumiesz, jakie po­winno być twoje wewnętrzne usposobienie w Służbie Bożej.

 

 

Modlitwa.

O mój Jezu, mój Królu, przyznaję się do moich niewier­ności, niewdzięczności, lenistwa i mojej lekkomyślności. Nie pozbawiaj mnie zaszczytu Służby Tobie. Pozostaw mnie jesz­cze w Swojej Łasce! Tobie oddaję serce moje i wolę moją. Weźmij, o Jezu, wszystko, coś mi dał i wspomóż mnie, abym wszystkiego używał na Chwałę Twoją. Niech wszystko we mnie służy Tobie. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie na uroczystość Epifanii tj. Trzech Króli.
  2. poznania Nauki katolickie na święto Najświętszego Imienia Jezus.
  3. uczczenia Najświętszego Dzieciątka Jezus: Nabożeństwo do Najświętszego Dzieciątka Jezus.
  4. MIESIĄC NAJŚWIĘTSZEGO DZIECIĄTKA JEZUS – Dzień 15.
  5. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w nabożeństwie miesiąca Stycznia ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo styczniowe ku czci Najświętszego Imienia Jezus – dzień 8.
  6. uczczenia Najświętszego Imienia Jezus w miesiącu styczniu Jemu poświęconym: Nabożeństwo ku czci Najświętszego Imienia Jezus.
  7. uczczenia w oktawie Świętej Tajemnicy Trzech Króli, tj. Epifanii: Nabożeństwo na Święto Epifanii, tj. Trzech Króli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024