Źródło: O. Bernardyn Goebel OFMCap. – PRZED BOGIEM. Rozmyślania na wszystkie dni roku kościelnego. T. I., 1965r.

 

 

UWAGA!!!

Dziś, tj. 20 grudnia, rozpoczynają się kwartalne Suche Dni Adwentowe, tzw. Zimowe i przypada ich pierwszy dzień tj. Środa Suchych Dni Adwentowych tzw. Zimowych, w którym — zgodnie z kan. 1252 § 2, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku jako nadal obowiązującym — obowiązuje POST ŚCISŁY (ilościowy dla osób od 21 do 60 roku życia; jakościowy od 7 roku życia).

 

Rozmyślanie.

ZWIASTOWANIE.

 

 

Postanowienie Wcielenia Syna Bożego zapadło przed wiekami. U kolebki rodzaju ludzkiego nastąpiła pierwsza zapowiedź. Przygotowanie ludzkości trwało tysiące lat. Długi to był Adwent, ale skończył się wreszcie. Słowo Przedwieczne postanowiło zstąpić między ludzi.

 

1. Pozdrowienie Anielskie.

 

Opowiadanie o Odkupieniu ludzkości rozpoczyna się na pierwszej stronicy Nowego Testamentu z taką samą majestatyczną prostotą, jak opowiadanie o stworzeniu świata na pierwszych kartach Starego Zakonu. „Miesiąca szóstego posłany jest Anioł Gabriel do miasta galilejskiego, które zwano Nazaret, do Panny poślubionej mężowi, któremu było Józef, z domu Dawidowego, a Imię Panny Marya” (Łuk. 1, 26-27).

Jest to wstęp uroczysty i pełen prostoty. Zaznajamia nas ze wszystkimi, którzy biorą udział w zbliżającym się wielkim wydarzeniu. Oto Anioł Gabryel.

Jako Poseł Boży od dawna już znał tajemnicę Odkupienia. Prorokowi Danielowi wyjaśnił jego mesjańskie widzenie (Ks. Dan. 8, 15-26; 9, 20-27). Przed pięciu miesiącami zwiastował kapłanowi Zachariaszowi narodziny syna, który miał gotować drogę Zbawicielowi. Dziś otrzymał od Pana Boga najwyższe posłannictwo do Dziewicy, Która już od pierwszej radosnej zapowiedzi w Raju była w zasięgu zbawczych Planów Bożych. I oto po raz pierwszy słyszy Jej imię: „A Imię Panny Marya”.

Niebo spotyka się tu z ziemią. Ewangelista ciągnie dalej: „I wszedłszy do niej Anioł, rzekł: Bądź pozdrowiona, Łaski pełna, Pan z Tobą, Błogosławionaś Ty między niewiastami” (Łuk. 1, 28-29). Zachariasza oczekiwał Anioł w świątyni. „Przyjął” go. Nie zrobił ani kroku na jego spotkanie. Do Maryi przychodzi, Ona „przyjmuje” go w Swej izdebce, która dzięki Niej staje się świątynią. Sędziwego kapłana Anioł nie pozdrawia, rozpoczyna od razu swe poselstwo. Maryę Pannę pozdrawia ze czcią i przekazuje Jej Pozdrowienie Najwyższego. W trzech zdaniach wypowiada, choć jeszcze niejasno, Jej jedyny udział w największym ze wszystkich Dzieł Bożych: „Bądź pozdrowiona, Łaski pełna!” Jej nierozerwalny związek ze Słowem Bożym: „Pan z Tobą!” Jej wyjątkowe stanowisko wśród ludzkości, zapewniające Jej cześć i błogosławieństwo: „Błogosławionaś Ty między niewiastami”. Nawet Książę Niebieski pochyla się ze czcią wobec tak wielkiej godności istoty ludzkiej.

A Marya? — Ewangelista pisze: „A Ona gdy posłyszała, zatrwożyła się na słowa jego i rozważała, cóż by to było za pozdrowienie?” Marya się trwoży. Nie z powodu pojawienia się Anioła, lecz z powodu Pozdrowienia, jakie Jej składa. Z powodu wielkości własnego powołania, które odsłania się Jej w tym Pozdrowieniu po raz pierwszy, w sposób nieco tajemniczy. W pokorze Swojej nie pojmuje tego jeszcze. W milczeniu zastanawia się nad zamierzeniami Najwyższego w stosunku do Niej. Nie wie, w jaki sposób pogodzić tak wielkie oznaki czci z Jej niskim stanowiskiem. Nie przeczuwa, że to pełne czci Pozdrowienie, które usłyszała po raz pierwszy z ust Posła Niebieskiego, odbije się na ziemi echem bez końca, że przez tysiące lat, niezliczone zastępy ludzi, codziennie, co godzina wołać będą: „Zdrowaś Marya, Łaski pełna! Pan z Tobą! Błogosławionaś Ty między niewiastami!”

— Zastosowanie. Jak niepojęta jest wielkość Maryi w świetle Pozdrowienia Anielskiego i wyjaśniającego je poselstwa. Słusznie nazwano to Pozdrowienie „nieskończonym” (A. Stolz). Ani modlitwy pobożnych, ani dzieła sztuki na nim osnute, nie zdołają nigdy wyczerpać jego głębi. Bądźmy szczęśliwi, że mamy prawo uczestniczyć w tym wielkim chórze, obejmującym Niebo i ziemię, czas i wieczność, który modli się i śpiewa: Ave Maria. Gdy odmawiamy Pozdrowienie Anielskie, starajmy się wzbudzić w sobie choć trochę tej czci i miłości, z jaką Anioł wypowiadał po raz pierwszy te słowa.

— Postanowienie. Odmawiać pobożnie Zdrowaś Marya.

 

2. Poselstwo Anioła.

 

Dalej opowiada Ewangelista: „I rzekł Jej Anioł: Nie lękaj się Maryo, albowiem znalazłaś Łaskę u Boga. Oto poczniesz w Łonie i porodzisz Syna i nadasz Mu Imię Jezus. Ten będzie wielkim i Synem Najwyższego nazwany będzie. I da Mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca Jego i będzie królował nad domem Jakubowym na wieki, a Królestwu Jego nie będzie końca” (Łuk. 1, 30-33).

Najpierw uspokaja Anioł pokorę Maryi. Chociaż Pozdrowienie wyniosło Ją na takie wyżyny, może spokojnie się poddać, bowiem wszystko to jest Łaską Bożą. Panu Bogu należy się za to Chwała. Teraz następuje objawienie, które odsłania Jej znaczenie Pozdrowienia i całą wielkość zawartej w nim Łaski. Pan Bóg sprawia, że do pokornej Duszy Maryi przenika pełnia Jego światła, dając Jej poznać podwójną prawdę: zbliża się wypełnienie Obietnicy Bożej i tęsknoty długich tysięcy lat. Nadchodzi Syn Najwyższego, by jako „Jezus”. jako Bóg, Zbawiciel i Odkupiciel założyć Swe Wiekuiste Królestwo. Po drugie: przyjdzie jako Jej Syn; zstąpi na kwiat przez Nią, Swą ludzką Matkę. W Duszy Maryi odsłaniają się olbrzymie perspektywy Bożych Objawień. W ich świetle pojmuje głębokie znaczenie Pozdrowienia Anielskiego. Widzi siebie u szczytu dziejów Swego narodu, a nawet całej ludzkości, u szczytu dziejów Odkupienia. Widzi jak Niebo i ziemia oczekują Jej przyzwolenia.

— Zastosowanie. Jak szczera i głęboka jest pokora Maryi na tych szczytach dziejów Zbawienia, w największej w Jej Życiu godzinie Łaski! Tylko jako pokorna Służebnica dorosła do wielkości chwili. I dziś także Łaska Boża powołuje do wielkich zadań tylko dusze pokorne. „A przypatrzcie się bracia wezwaniu waszemu, że niewielu spomiędzy was mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Gdyż Bóg wybrał to, co głupie u świata, aby zawstydził mądrych, i co słabe u świata Bóg wybrał, aby zawstydził potężnych, co nic nie znaczące, a pokryte wzgardą i co jest niczym wybrał Bóg, aby zniszczył to, co jest czymś. Aby żaden śmiertelny nie chlubił się przed Obliczem Jego” (1 Kor 1, 26-29). Jeśli chcemy być podatnymi narzędziami w Rękach Bożych, musimy być pokorni.

— Postanowienie. Uczyć się pokory serca, by być lepszym narzędziem w Rękach Bożych.

 

 

Modlitwa.

Wraz z całym Niebem i ziemią mówię ze czcią i miłością: „Zdrowaś Marya, Łaski pełna! Pan z Tobą! Błogosławionaś Ty między niewiastami!” Pokorna Służebnico Pańska, dopomóż mi stać się pokornym dzieckiem Św. Franciszka. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. poznania Nauki katolickie. Okres Bożego Narodzenia – Adwent.
  2. poznania Nauki katolickiej na Środę Suchych Dni Adwentowych, tzw. Zimowych.
  3. uczczenia Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego: Nabożeństwo na okres Adwentu.
  4. nabożnego przeżycia Suchych Dni poprzez Nabożeństwo na Suche Dnie.
  5. uczczenia Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanie Poczętej w nabożeństwie miesiąca Grudnia ku Jej czci poświęconym: Nabożeństwo grudniowe ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP — dzień 20
  6. Nowenna na cześć Bożego Narodzenia na pamiątkę oczekiwania Najświętszego Dzieciątka Jezus –Dzień piąty.
  7. Nowenna do Najświętszej Maryi Panny przez 9 dni oczekiwania porodzenia Zbawiciela świata przed Narodzeniem Jego – dzień 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2023