Źródło: O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem. Rozmyślania o życiu wewnętrznym na wszystkie dni roku, tłum.: o. Leonard od Męki Pańskiej, Wyd. OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1960r.

 

 

 

UWAGA!

W wtorki Wielkiego Postu zgodnie z kan. 1252 § 3, zawartym w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 roku, obowiązuje POST ILOŚCIOWY. Święta w Wielkim Poście nie znoszą dyscypliny postnej! Szczegóły o obowiązujących postach są opublikowane w wpisie: Nauki katolickie o Wielkim Poście. 

 

 

Uwaga: W Liturgii Roku Kościelnego Niedziele Wielkiego Postu są 1 klasy i mają pierwszeństwo przed przypadającymi na ten dzień święta – w latach, kiedy uroczystość Św. Józefa przypadająca na dzień 19 marca jest dniem niedzielnym, które również jest 1 klasy, z powodu nałożenia na siebie równorzędnych klas, przenosi się na dzień następny, tj. 20 marca.

 

 

Rozmyślanie.

ŻYCIE WIARY ŚW. JÓZEFA.

 

 

OBECNOŚĆ BOŻA. — W Twojej szkole, o chwalebny Św. Józefie, pragnę nauczyć się żyć wiarą, pozwalając we wszystkim prowadzić się Bożej Opatrzności.

Rozważanie.

1. Zasadnicza postawa całego życia Św. Józefa to ufność i zdanie się na Pana Boga, wypływające z jego wiary. Św. Mateusz mówi o nim, „że był mężem sprawiedliwym” (Tamże 1, 19), Pismo Święte zaś naucza, że „sprawiedliwy z wiary żyje” (Rzym. 1, 17) i można słusznie twierdzić, iż żadne stworzenie po Najświętszej Maryi Pannie – nie żyło tak wiarą jak Św. Józef. Istotnie, życie jego, rozwijając się w kręgu Tajemnicy Wcielenia, musiało koniecznie przejść przez te wszystkie ciemności, jakie otaczają spełnienie się wielkiej Tajemnicy. Św. Józef potrzebował więc wielkiej wiary, podtrzymywanej ustawicznie cierpieniem i doświadczanej przeciwnościami. Wątpliwości, jakie wzbudziło w nim tajemnicze Macierzyństwo Maryi, największe ubóstwo i cierpienia w Betlejem, trudy ucieczki do Egiptu zranily jego delikatną duszę tak, że w najcięższych chwilach potrzebował pomocy Anioła, który by go podtrzymał i wprowadził w głębię Bożej Tajemnicy, dokonującej się w jego oczach. I Św. Józef pozwala się prowadzić z prostotą i ślepą ufnością dziecka. Świadczą o tym następujące cztery zdarzenia podane przez Ewangelię.

Anioł kładzie kres jego wątpliwościom, rozkazując mu przyjąć Maryę za małżonkę, „bo dziełem Ducha Świętego jest To, co się w Niej poczęło”. Św. Józef nie wątpi ani na chwilę i czyni „tak, jak mu rozkazał Anioł Pański” (Mat. 1, 20 i 24).

Anioł ostrzega go, aby„wziął dziecię i matkę jego i uchodził do Egiptu” (tamże, 2, 13). Bez zwłoki, wśród nocy, Święty wstaje i wypełnia rozkaz. Perspektywa ucieczki przedstawiała niebywałe trudności: ogromne niewygody i niebezpieczeństwa podróży, skrajne ubóstwo, wygnanie na obcej ziemi. Lecz Anioł powiedział, a Józef jest posłuszny.

Po śmierci Heroda, Anioł rozkazuje mu powrócić do ziemi izraelskiej.

Anioł poleca mu udać się do Galilei (zob. tamże, 2, 19-23).

Mamy tutaj cztery akty wiary i ślepego posłuszeństwa. Św. Józef nie wątpi, nie rozumuje, nie wysuwa trudności, albowiem ufa całkowicie Panu Bogu, wierzy niezłomnie w Niego, w Jego słowo, w Jego Boską Opatrzność.

 

2. Całe życie Św. Józefa streszcza się w ciągłym posłuszeństwie Woli Bożej, nawet w okolicznościach dla niego tajemniczych i niezrozumiałych.

W naszym życiu również nie brak odrobiny tajemniczości, a to dlatego, że Pan Bóg chętnie działa w sposób ukryty, tajemny, i dlatego, że Jego działanie jest zawsze niezrozumiałe dla naszego małego rozumu ludzkiego. Potrzeba więc tego spojrzenia wiary, tej całkowitej ufności, jaka opierając się na Nieskończonej Dobroci Pana Boga, przekonywa nas, że On, zawsze i w każdej okoliczności, pragnie naszego dobra i wszystko kieruje do tego celu. Tylko dzięki takiej ufności będziemy mogli, jak Św. Józef, wypowiadać zawsze nasze tak na wszelki objaw Woli Bożej, tak pokorne, gotowe, ufne, mimo ciemności, trudności, tajemnicy…

Pan Bóg posłużył się Aniołami, aby objawić Św. Józefowi Swoją Wolę; aby zaś nam ją objawić, posługuje się naszymi przełożonymi, którzy jak Aniołowie, są Jego posłańcami i zastępcami. Bądźmy więc posłuszni z prostotą Św. Józefa, wierząc, że Pan Bóg może się posłużyć każdą osobą i jakąkolwiek okolicznością, aby dać nam poznać i spełnić Jego Wolę Boską; właśnie tak, jak posłużył się edyktem cesarskim, aby zaprowadzić Św. Józefa do Betlejem, gdzie miał się narodzić Pan Jezus. Zamiary cesarza rzymskiego były dość różne od Myśli Bożej, lecz Pan Bóg posłużył się aktem politycznym, aby wypełnić plan Wcielenia. Jest prawdą, że Pan Bóg zawsze wszystkim rządzi i wszystkim kieruje do spełnienia Woli Swojej.

Drugą cechą życia Św. Józefa jest całkowite oddanie się zadaniu powierzonemu mu przez Pana Boga. Św. Józef nie żyje dla siebie samego, dla swoich własnych spraw, lecz jedynie dla Pana Boga, Któremu służy w Panu Jezusie i Maryi. W ten sposób Św. Józef jest prawdziwym wzorem dusz oddanych życiu wewnętrznemu i pragnących żyć całkowicie dla Pana Boga i z Panem Bogiem, w wypełnianiu zadania powierzonego im przez Niego.

Rozmowa.

„O Św. Józefie, jakże cię kocham! Jak miło mi pomyśleć o tobie wyobrażając sobie życie twoje całkiem zwyczajne i pokorne. Ile otuchy dodaje mi stwierdzenie, że i ty również żyłeś wiarą, jak my. Widzę cię, jak w domku Nazaretańskim obok Jezusa i Maryi jesteś całkowicie zajęty pracą dla Nich. Widzę jak heblujesz… Potem od czasu do czasu ocierasz pot z czoła i spieszysz się, aby ukończyć na czas pracę i oddać ją zamawiającym. Choć żyłeś obok Syna Bożego, całe życie twoje było najzupełniej zwyczajne, albowiem Jezus nie czynił cudów niepotrzebnych… W życiu twoim wszystko działo się jak w naszym. Ileż zmartwień, ileż trudów, niebezpieczeństw! O jakże byśmy się zdziwili, gdybyśmy wiedzieli wszystko coś wycierpiał!” (zob. T. Dz. J.: R. i NV.).

„Nie rozumiem jak można myśleć o Królowej Aniołów i o tych cierpieniach, które przeszła razem z Dzieciątkiem Jezus, a nie pomyśleć o tobie, chwalebny Św. Józefie i nie dziękować ci za poświęcenie, z jakim Ich Oboje Opieką otaczałeś! Z tego powodu uważam, że szczególnie powinny cię kochać dusze oddane modlitwie wewnętrznej…”

„Wiedząc z długoletniego doświadczenia, jak wielkie dobra możesz nam wyjednać u Boga, pragnęłabym wszystkich pociągnąć do pobożnej czci twojej. Nigdy jeszcze nie spotkałam nikogo, kto by prawdziwie miał do ciebie nabożeństwo i szczególną cześć ci oddawał, a nie czynił coraz większych postępów w cnocie. Ty w sposób dziwnie skuteczny wspomagasz każdą duszę, która ci się poleca. Widziałam jasno, że Twoja pomoc była zawsze większa niż się jej spodziewałam. Nie pamiętam, bym kiedykolwiek prosiła cię o jaką rzecz, której byś mi nie wyświadczył. Bóg chce nas przez to upewnić, że jak Jezus był ci poddany na ziemi jako ojcu i opiekunowi, który miał prawo Mu rozkazywać tak i w niebie czyni wszystko o cokolwiek Go poprosisz” (zob. T. J.: Z. 6, 6-8).

O drogi Św. Józefie, oddaję się więc z całą ufnością pod Twoją opiekę. Naucz mnie żyć, jak Ty, wiarą i w zdaniu się na Boga, naucz mnie żyć jedynie dla Niego, oddając się całkowicie Jego Służbie. Amen.

 

 

 

Zachęcamy do:

  1. uczczenia Św. Józefa w miesiącu marcu ku Jego czci poświęconym: Nabożeństwo marcowe ku czci Św. Józefa, Oblubieńca NMP – dzień 19.
  2. poznania Nauki katolickie o Wielkim Poście.
  3. uczczenia Tajemnicy Odkupienia w Wielkim Poście: Nabożeństwo na okres Wielkiego Postu.
  4. uczczenia Męki Pańskiej: Nabożeństwo do Męki Pańskiej.
  5. uczczenia Świętego Patrona dnia dzisiejszego, Św. Józefa Oblubieńca NMP: Nabożeństwo do Św. Józefa.
  6. lektury czytania wielkopostnego: Czytania wielkopostne o Matce Boskiej Bolesnej — dzień 35

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© salveregina.pl 2024