Różaniec

 

Żywy różaniec.

 

 

 

Źródło: Książka misyjna OO. Redemptoryści 1947

 

 

Jest to stowarzyszenie, którego członkowie w oddziałach po 15 osób co miesiąc losem rozdzielają pomiędzy siebie 15 tajemnic różańca, aby w ten sposób odmawiać codziennie (każdy swą tajemnicę, jaką losem otrzymał) cały różaniec dominikański. Na czele każdej róży z 15 członków złożonej stoi zelator lub zelatorka, mianowani przez dyrektora stowarzyszenia w danej miejscowości. Ci mają prawo własną mocą przyjmować nowych członków. Jeśli z róży kto umrze albo wystąpi, to zelator w ciągu miesiąca powinien postarać się o nowego członka. Jeśli po miesiącu róża nie jest pełną, to pozostali członkowie odpustów nie pozyskują. Można też pierwszy raz przez losowanie wyznaczyć tajemnice a potem co miesiąc odmawiać następną. Losowanie powinno się odbywać w pierwszym tygodniu każdego miesiąca. Wolno jednak ze słusznych powodów odłożyć je do 16 dnia miesiąca. Członków nieobecnych na zebraniu zastępuje zelator lub inni członkowie. Należy pilnie uważać, aby na tych zebraniach nie było kłótni, plotek, obmów.

Reguły żywego Różańca.

Żywy Różaniec stąd ma swoje nazwisko: iż członkowie tego bractwa te same przyjmują znaki, które Najświętsza Panna Św. Dominikowi, jako niezawodny dowód Miłosierdzia Boskiego udzielić raczyła; to tylko wyłączając, iż Różaniec, który ten ulubiony Maryi sługa w owym otrzymał czasie, teraz niejako z serc ludzkich na kształt wieńca połączonych się składa. To bractwo ma na celu, przez codzienne rozmyślania tajemnic Różańca świętego, ożywienie miłości ku Jezusowi i Maryi w sercach wszystkich wiernych nie tylko do bractwa należących, ale też w sercach wszystkich grzeszników, o których nawrócenie żywy Różaniec ustawicznie prosić nie przestaje.

W celu dostąpienia pożądanego zamiaru, powinien każdy członek tego bractwa odmówić jeden Ojcze nasz, 10 Zdrowaś Marya itd., dodawszy na końcu Chwała Ojcu itd. dla utrzymania wiary w krajach katolickich, i dla rozszerzenia onej po całym świecie.

Układ żywego Różańca bardzo jest prosty i podobny do róży, do krzaka lub drzewa różowego i do ogrodu różanego. Piętnaście osób, pomiędzy którymi jedna jest przełożona, stanowią różę żywego Różańca. — Jedenaście róż nad którymi jest jeden rządca, wyobrażają kwitnąco różowe drzewo (z 165 osób), a powtórne połączenie piętnastu takowych kwitnących różowych krzaków stanowi Maryański ogród różany (z 2475 osób).

Aby jednak celu żywego Różańca dostąpić, to jest: Królowej nieba hołd oddać, nie trzeba zaraz ogrodu różowego, lub krzaka róży kwitnącej zakładać, gdyż i jedna róża, z piętnastu żalem i pokorą napełnionych serc złożona, dostateczna jest na ubłaganie tej Matki miłosierdzia i na dostąpienie Łask wielkich przez nią.

Dla dostąpienia odpustów, które Ojciec św. Papież Grzegorz XVI. Bractwu Różańca świętego nadać raczył, potrzeba: 1) aby piętnaście osób się złączyło; 2) aby każda z tych piętnastu osób w rejestrze przełożonego lub przełożonej zapisaną była; 3) aby każdy członek przez jeden miesiąc codziennie jedną z piętnastu Tajemnic Różańca rozmyślał; i na chwalę tejże jeden Ojcze nasz, 10 Zdrowaś Marya, jak wyżej rzeczono, odmawiał; tym tedy sposobem codziennie cały Różaniec (Psałterz) przez to piętnaście osób odmawiany będzie.

Przełożony lub przełożona Bractwa, z osób piętnastu składającego się, ma mieć piętnaście tajemnic Różańca na szczególnych karteczkach, drukowanych, które w pewny dzień każdego miesiąca przez los pomiędzy braci lub siostry rozdzielać będzie. Dla ułatwienia w odmienianiu i rozdawaniu pojedynczych tajemnic dosyć jest, aby przełożony lub przełożona z trzema Bractwa członkami przez los dla siebie i dla innych jedną tajemnicę wyznaczyła, które natychmiast nieobecnemu wręczoną być powinna.

Przełożony lub przełożona Bractwa powinni wiarą i miłością do Jezusa Chrystusa i do N. Maryi pałać, aby te samo affekta wiary i miłości za pomocą tych trzech pomiędzy resztą do Tajemnic Różańca Św. należących braci wzbudzić starali się przy łasce Pana Boga najdobrotliwszego.

Pomiędzy różnymi obowiązkami Bractwa we Francji, na wykorzenienie wielkiego złego panującego w owych stronach, bractwo to ten jeszcze przyjęło na się obowiązek, aby każdy członek żywego Różańca w imieniu wszystkich innych raz w roku przez jedną godzinę przed Najśw. Sakramentem na modlitwie trwał, a pół godziny na odprawienie drogi krzyżowej poświęcił dla zadosyćuczynienia Zbawicielowi za wszystkie obelgi i zniewagi, których codzienne w Najśw. Sakramencie doznaje, i dla poratunku dusz zmarłych braci i sióstr Różańca żywego. Kapłan, należący do bractwa, odprawia prócz tego jeszcze jedną Mszą Św., zakonnica zaś przyjmuje Najśw. Sakrament na tę samą intencją. Takim sposobem odbiera Zbawiciel nasz po wszystkie czasy winną adoracją, za wszystkie zniewagi w Najśw. Sakramencie ciała i krwi jego wyrządzone — a dusze zmarłych cieszą się z ulgi i wybawienia z mąk, które ponoszą. Mocne to pobudki do ożywienia ducha braci i sióstr Różańca żywego.

 

 

 

© salveregina.pl 2022

Newsletter

Otrzymaj za darmo: Niezbędnik modlitewny za dusze czyśćcowe.
Jeśli chcesz otrzymywać żywoty świętych, codzienne rozmyślania, modlitwy za dusze czyśćcowe, nowenny przed świętami, wypełnij poniższy formularz.
Zaznacz: *